Japonia kojarzy się wielu z nowoczesną technologią, ale też odmienną kulturą. Każdy posiada jakiś stereotypowy obraz Kraju Kwitnącej Wiśni. Jeśli się będziemy mieli zastanowić, jak żyją kobiety w Japonii, trudno będzie cokolwiek powiedzieć na ten temat. Dzięki książce Karoliny Bednarz zobaczymy Japonię z żeńskiej perspektywy. Reporterka ukończyła japonistykę na Oksfordzie, prowadzi bloga „W krainie tajfunów”, w Japonii również się uczyła i mieszkała. „Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet” to debiut książkowy Karoliny Bednarz. Czytaj dalej
„Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet” – Karolina Bednarz
4
W dzieciństwie nawiązujemy wiele relacji z rówieśnikami. Ile z nich przetrwało do dziś? Rzadko udaje się kontynuować przyjaźń przez całe dorosłe życie. W powieści „Przed wszystkim” amerykańska pisarka, Victoria Redel, opowiada o relacji między kobietami. Pięć przyjaciółek, które skromnie nazywają siebie „Starymi Znajomymi”, doświadczają tego co najtrudniejsze, odchodzenia jednej z nich. 
Depresja jest dzisiaj uznawana za chorobę cywilizacyjną. Jednocześnie często nadużywa się tego określenia. Depresja staje się synonimem smutku, zdenerwowania, albo zestresowania. Jednak tylko chory wie, jak bardzo te odczucia się od siebie różnią. Tyle, że cierpiący na depresję nie zawsze potrafi opowiedzieć światu zewnętrznemu o swoich uczuciach, a nawet jeśli o swoim stanie wyraża się wprost, nie zawsze potrafimy mu pomóc. Choroba dotyka duszy człowieka i nikt nie potrafi zrozumieć ogromu cierpienia. Głównym tematem powieści „Rzeka podziemna” Tomasza Jastruna będziemy właśnie depresja. 
Deborah Levy uznawana jest za wybitną pisarkę brytyjską. Jej powieść „Gorące mleko” znalazła się w finale do Nagrody Bookera. Postanowiłam sięgnąć po tę książkę właśnie ze względu na ową nominację. Na pozór o więzi między matką i córką napisano już wszystko. Zwłaszcza o negatywnych i destrukcyjnych. Temat jednak jest jak rzeka, ponieważ każda taka relacja jest inna. Czy rzeczywiście pisarka odkrywa przed czytelnikami coś nowego i wartego uwagi? 
Książka „Wilimowski” chorwackiego pisarza Miljenki Jergovicia została wydana w jego rodzinnych stronach dopiero niedawno, kilka miesięcy po polskiej premierze. Sam Jergović posiada spory dorobek literacki. Został laureatem Angelusa 2012 za książkę „Srda śpiewa o zmierzchu w Zielone Świątki”. Dzięki tłumaczeniu Magdaleny Pietryńskiej możemy poznać tę niewielką pod względem objętości książkę, ale wielką pod względem problemów, które porusza. 
Nie tak dawno temu w kinach można było zobaczyć film, „Nie jesteś sobą”, z Hilary Swank w roli głównej. Nie obejrzałam go, ponieważ wolę najpierw sięgnąć po książkę, oczywiście jeśli mamy do czynienia z ekranizacją. Powieść Michelle Wildgen została wydana pod koniec lata przez wydawnictwo Marginesy. Temat odchodzenia, niepełnosprawności i zachowania godności w nieuleczalnej chorobie jest podejmowany coraz częściej. Jednak niekiedy ociera się o tani sentymentalizm, czy kicz. Wyciskanie łez nie jest aż takie trudne, ale pokazywanie istoty problemu okazuje się znacznie bardziej skomplikowane. Jak poradziła sobie z tym Michelle Wildgen w swojej debiutanckiej książce?