„Pani Stefa” – Magdalena Kicińska

Pani Stefa, Magdalena KicińskaJanusza Korczaka raczej nie trzeba nikomu przedstawiać. Zresztą trzy lata temu był Rok Janusza Korczaka. Wtedy Starego Doktora postanowiono bliżej przybliżyć również dzieciom. Wydano kilka biografii na temat Janusza Korczaka oraz książek jego autorstwa. Jednak Henryk Goldszmit nie działał w pojedynkę. Dlaczego zatem Stefanię Wilczyńską tak często się pomija, albo traktuje zaledwie jako pomocnicę Korczaka?

Pani Stefa była przecież od początku przy tworzeniu Domu Sierot na ulicy Krochmalnej w Warszawie. W 1912 roku ta dwudziestosześcioletnia energiczna kobietą, która po ukończeniu studiów nauk przyrodniczych na Uniwersytecie w Liège w Belgii, postanowiła poświęcić się bardzo wymagającej pracy, współtworzyła ten sierociniec Zanim powstał Dom Sierot była wolontariuszką, a następnie kierowniczką innego przytułku dla żydowskich sierot. Czytaj dalej

„Gdy zniknęły gołębie” – Sofi Oksanen

Gdy zniknęły gołębie, Sofi OksanenAkcja książki „Gdy zniknęły gołębie” Sofi Oksanen  rozgrywa się w Estonii, kraju z którego pochodzi matka autorki. Sama pisarka ma dwa obywatelstwa: fińskie i estońskie. Sławę przyniosła jej książka „Oczyszczenie” – uhonorowana licznymi nagrodami, a także przetłumaczona na ponad trzydzieści języków.

W powieści „Gdy zniknęły gołębie” autorka ukazała Estonię w czasie drugiej wojny światowej oraz w latach sześćdziesiątych. Sofi Oksanen zderza ze sobą dwa totalitaryzmy. Opowieść snuta jest w sposób niechronologiczny. Zadaniem czytelnika jest ułożenie początkowo niełączących się z sobą historii. Poznajemy dwóch kuzynów: Rolanda i Edgara. Choć w młodości wiele ich łączyło, stopniowo ich drogi się rozchodzą. Różnią ich przede wszystkim poglądy oraz postawa wobec nazizmu i komunizmu. Czytaj dalej

„A hipopotamy żywcem się ugotowały” – William S. Burroughs, Jack Kerouac

A hipopotamy żywcem się ugotowały, William S. Burroughs, Jack KerouacKsiążka „A hipopotamy żywcem się ugotowały”  Williama S. Burroughsa oraz Jacka Kerouaca czekała ponad sześćdziesiąt lat na wydanie. Została napisana przez słynnych przedstawicieli pokolenia bitników. Zresztą  William S. Burroughs i Jack Kerouac nigdy więcej nie napisali niczego razem. Tu otrzymujemy możliwość przyjrzenia się narodzinom talentu dwóch pisarzy, ale też całej generacji.

Pewnego upalnego lata młody i przystojny Lucien Carr śmiertelnie rani o dziesięć lat starszego Davida Kammerera. Jest 1944 rok, a wydarzenie to wywołuje skandal w Nowym Jorku. Sprawcę zbrodni oraz ofiarę znali autorzy książki „A hipopotamy żywcem się ugotowały”. Morderstwo zainspirowało ich do napisania powieść, jednak skupili się w niej na wydarzeniach, które miały miejsce przed dokonaniem zabójstwa. Czytaj dalej

„Mezopotamia” – Serhij Żadan

Mezopotamia, Serhij ŻadanTytuł książki Serhija Żadana mógłby sugerować, że historia toczyć się będzie gdzieś na Bliskim Wschodzie. Tyle, że autor wybierając taki a nie inny tytuł, nawiązuje do miejsca, w którym narodziła się cywilizacja. Części świata, gdzie powstawały takie dzieła jak „Epos o Gilgameszu”.  Serhin Żadan skupia się na miejscu, którego nie lubi nazywać po imieniu. Leży ono podobnie jak Mezopotamia między rzekami. Chodzi oczywiście o Charków, miasto na Ukrainie, w którym mieszka autor książki.

W „Mezopotamii” zaskakuje podział książki na dwie części. Pierwsza nosi tytuł „Historie i biografie” i składa się z dziewięciu opowiadań. Druga część: „Uściślenia i uogólnienia” to zbiór wierszy. Dopełniają one w pewnym sensie część napisaną prozą. Utwory poetyckie są czymś zaskakującym, ale należy wziąć pod uwagę, że Serhij Żadan wydał już kilka tomów poezji.  Czytaj dalej

„Pejzaże metropolii śmierci” – Otto Dov Kulka

Pejzaże metropolii śmierciOtto Dov Kulka jest historykiem. Urodzony w 1933 roku na terenie Czechosłowacji, od 1949 roku zamieszkały w Izraelu. Książka „Pejzaże metropolii śmierci” dotyczy wspomnień autora z obozu zagłady.

Otto Dov Kulka znalazł się najpierw w Terezinie, a potem jego matka na ochotnika zgłosiła ich do Auschwitz. Kiedy jednak zobaczyli to miejsce, szybko domyślili się, że nikt stamtąd nie wyjdzie żywy. Jak na ironię dziewięcioletni Kulka trafia nie do selekcji, a do obozu rodzinnego, gdzie przebywa ze swoją matką, a wkrótce udaje im się odnaleźć ojca. Ten tłumaczy im, czym jest Auschwitz – Otto Kulka obóz nazwie za jakiś czas „metropolią śmierci”. Czytaj dalej