Grecja nie kojarzy nam się ze zbrodniami, a miło spędzonym czasem urlopu. Jest to jeden z krajów, który Polacy odwiedzają podczas urlopu. Nic dziwnego, ponieważ właśnie w Grecji można liczyć na ciepłe i słoneczne dni i to nie tylko latem. Kiedy jednak mowa o literaturze gatunkowej, to autorzy greccy nie kojarzą mi się z kryminałami. Tu zdecydowanie dominują Skandynawowie. Tyle że chyba w każdym większym i mniejszym kraju znajdziemy pisarzy, którzy zajmują się właśnie tym gatunkiem. Grecy również nie mają sobie nic do zarzucenia. Przekonać się o tym można sięgając po zbiór „Fonos. Zbrodnia po grecku”. Czytaj dalej
„Fonos. Zbrodnia po grecku” – antologia opowiadań
Odpowiedz
Internet według jednych jest czymś, bez czego trudno wyobrazić sobie życie. Dla innych to samo zło. Jak jest w rzeczywistości? Oczywiście wszystko zależy od tego, czy potrafimy odnaleźć złoty środek. Dorośli wpadają w uzależnienia od sieci, dzieci są jeszcze bardziej na to narażone. Jednak niebezpieczeństwa czyhają w różnych miejscach, a o wielu z nich niewiele wiemy. Jak sobie radzić z fake newsami, uzależnieniami od ekranu czy kwestią deepfake? Mamy z tym problem, a przecież często stykają się z tym również dzieci. Dla nich życie w sieci jest czymś naturalnym, ale to one są narażone na niebezpieczeństwa tam ukryte. Christopcher Siemieński postanowił poruszyć te skomplikowane problemy w trzecim tomie przygód inspektor Parmy. 
Najnowsza powieść Wojciecha Chmielarza pt. „Wilkołak” należy do tzw. „Cyklu gliwickiego”. W jego skład wchodzą takie części jak: „Wampir”, „Zombie” i właśnie „Wilkołak” Autor zapowiedział, że trzeci tom zamknie historię i więcej części nie będzie. Zobaczymy, czy rzeczywiście dotrzyma obietnicy, bo wydaje mi się, że czytelnicy będą domagali się więcej. Po lekturze „Wilkołaka” poczujemy, że jeszcze nie wszystkie wątki zostały domknięte, a autor ma pomysł na dalszy ciąg. 
Ogłoszenia potrafią intrygować, zwłaszcza te na które trafiamy przypadkiem. Czytając takie teksty często się zastanawiam, czy poszukiwania zagubionego przedmiotu, zwierzaczka, mają swój szczęśliwy finał. Za sprawą książki dla młodszych czytelników można zaspokoić ową ciekawość. Wcielić się w detektywa i odkrywcę. Wystarczy wziąć do ręki „Ogłoszenia dzieci, niedzieci, stworzeń i rzeczy” Doroty Kassjanowicz z ilustracjami Pauliny Daniluk, a następnie rozpocząć poszukiwania. Rok temu miałam do czynienia z tym duetem dzięki książce „30 znikających trampolin”. Tym razem również zostałam pozytywnie zaskoczona. 
Polubiłam wiktoriański klimat powieści Nancy Springer o Enoli Holmes i samą tytułową bohaterkę. Choć książka przeznaczona jest dla młodzieży, śledzenie przygód niezależnej siostry Sherlocka stanowi sporą przyjemność. Enola okazała się bowiem osóbką o bardzo wyrazistych poglądach, które już miałam okazję poznać w poprzednich częściach. Jaką sprawę będzie rozwiązywała tym razem? Tytuł tomu „Enola Holmes. Sprawa złowieszczych bukietów” niewiele nam podpowiada. 
Kiedy w 2015 roku wydana został książka Justyny Bednarek pt. „Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek (czterech prawych i sześciu lewych)” bardzo szybko pokochały ją dzieci, zdobyła ona także uznanie dorosłych. Od tego czasu powstał cały cykl szalonych perypetii skarpetek. Właśnie miałam okazję poznać czwarty tom zatytułowany „Zielone piórko Zbigniewa. Skarpetki kontratakują”. Choć książka pojawiła się w księgarniach jesienią, już doczekała się tytułu „Książka Roku 2020″ od Polskiej Sekcji IBBY. W lutym dowiemy się, czy ten tom zostanie Bestsellerem Empiku.