Inspiracją dla Petera Krištúfka, słowackiego pisarza i poety, z pewnością była istniejąca naprawdę rezydencja Francisca Goi, malarza, który utracił słuch oraz cierpiał na liczne dolegliwości. Siedzibę Goi nazywano „Domem głuchego”. Taki sam tytuł nosi książka Petera Krištúfka. W swojej hiszpańskiej rezydencji malarz stworzył niezwykłe dzieła. Na ścianach we wnętrzu domu namalował cykl czternastu tzw. „czarnych obrazów”. Dzieł niesamowitych, o pesymistycznym nastroju i mrocznej tematyce. Po latach przeniesione zostały one ze ścian na płótna, samą rezydencję zburzono. Jest kwestią dyskusyjną, czy stary i niesłyszący malarz chciał, by jego obrazy trafiły na widok publiczny. Podczas lektury książki Petera Krištúfka, zobaczymy co mają ze sobą wspólnego te dzieła. Czytaj dalej
„Dom głuchego” – Peter Krištúfek
4
Drugą część powieści Grzegorza Kalinowskiego „Śmierć frajerom” nosi podtytuł „Złota maska”. Autor książki jest dziennikarzem, komentatorem meczów piłkarskich, ale historia, którą napisał ze sportem ma niewiele wspólnego (choć ten temat też się pojawi). Czytelnicy będą mieli do czynienia z powieścią awanturniczą i sensacyjną, której akcja rozgrywa się w połowie lat dwudziestych ubiegłego wieku. 
O współczesnej Warszawie napisano już wiele. Ale jakie było to miasto i ludzie tu żyjący sto lat temu? Sięgnąć możemy po literaturę międzywojenną, która wprowadzi nas w klimat. Jeśli jednak chcielibyśmy zobaczyć stolicę opisaną przez współcześnie żyjącego pisarza, można wybrać powieść Grzegorza Kalinowskiego, „Śmierć frajerom”. Przeniesie nas ona do pierwszego ćwierćwiecza XX wieku i niezwykle barwnego miejsca. Czy rzeczywiście mamy do czynienia z powieścią łotrzykowską oraz przygodowo-sensacyjną w połączeniu z kryminałem miejskim z elementami thrillera? A może otrzymujemy coś zupełnie innego?