Każda nowa powieść Zyty Rudzkiej jest wydarzeniem, które nie przechodzi bez echa w świecie literackim. Czytelnicy zanim jeszcze sięgną po książkę zastanawiają się, czym tym razem zaskoczy ich pisarka. Inni szukają potknięć, czy uda się tym razem jakoś skrytykować dzieło? Bo jak tak, ciągle pisać na najwyższym poziomie? Na dodatek za każdym razem tworząc język barwny i charakterystyczny dla danej postaci. Nie każdy tak potrafi, choć przecież nie na wysokim poziomie literackim zarabia się w tej branży. Zyta Rudzka trochę podobnie jak Lida, główna bohaterka powieści „Tylko durnie żyją do końca”, idzie pod prąd, ponieważ chce działać na własnych zasadach. Czytaj dalej
Książka Jana Balabána pt. „Zapytaj taty” jest wznowieniem. Po polsku opublikowano ją w 2013 roku w tłumaczeniu Olgi Czernikow i wtedy nie miałam okazji po nią sięgnąć. Kiedy chcę poznawać literaturę czeską, słowacką, czy środkowoeuropejską, mam na oku kilka wydawnictw, które posiadają wartościowe tytuły. Książkowe Klimaty należy do tych, po których powieści można sięgać w ciemno, gdyż dostajemy literaturę z najwyższej półki. Mnie dodatkowo do „Zapytaj taty” przyciągnęła sylwetka autora, który zmarł zaraz po napisaniu tej książki. Co ciekawe, Jan Balabán, porusza w niej temat śmierci oraz żałoby. 
Wkrótce minie rok po śmierci Paula Austera. Chętnie sięgałam po książki tego pisarza, a najlepiej w mojej pamięci utrwalił się świetny 
Zsuzsa Bánk jest niemiecką pisarką, która ma węgierskie korzenie. Mieszka we Frankfurcie nad Menem. Jej rodzice uciekli z Węgier w 1956 roku., co jak zobaczymy, będzie miało znaczenie w kontekście książki „Śmierć przychodzi nawet latem”. Przed tym najnowszym tytułem w Polsce ukazały się trzy książki Zsuzsy Bánk: „Pływak”, „Jasne dni”, „Najgorętsze lato”. Wszystkie tłumaczyła Elżbieta Kalinowska. Pisarka za swoją twórczość otrzymała wiele prestiżowych nagród, a „Śmierć przychodzi nawet latem” to moje pierwsze zetknięcie z pisarstwem Zsuzsy Bánk. 
Fredrik Backman jest szwedzkim dziennikarzem, blogerem, a dla polskich czytelników bestsellerowym pisarzem, autorem powieści 
Pierwsze wydanie książki „Ćwiczenia z utraty” miało miejsce w 2007 roku. Agata Tuszyńska, znana pisarka, poetka i reportażystka, opowiada w niej o chorobie i odchodzeniu swojego męża. W tych zapiskach nazywany jest on H., ale oczywiście łatwo sprawdzić, o kogo chodzi. Wspólne życie w chorobie i ostateczne odejście to trudny proces. Nie tylko dla osoby, która zmaga się ze śmiertelną chorobą, ale również dla tej drugiej strony. Może ona wspierać ze wszystkich sił, ale nie raz zdarzają się chwile w poczuciu bezradności. Agata Tuszyńska pokazuje całe oblicze tej nierównej walki.