Koreańska pisarka, Bora Chung, jest już znana polskim czytelnikom. Kiedy sięgnęłam po jej powieść „Łowcy bólu” nie zastanawiałam się, kim jest autorka. Teraz jednak odkryłam ciekawą informację, że Bora Chung jest tłumaczką, która przekłada między innymi polskich twórców na koreański. Dzięki niej w Korei Południowej można czytać książki Brunona Schulza, Tadeusza Borowskiego i Witolda Gombrowicza. Jeśli chodzi o twórczość Bory Chung międzynarodowy rozgłos przyniósł autorce zbiór opowiadań „Przeklęty królik”. Książka trafiła na krótką listę nominacji do Międzynarodowej Nagrody Bookera. W Polsce również ukazał się ten tytuł, jak i kilka innych. Najnowsza powieść „Łowcy bólu”, wydana została nakładem Wydawnictwa Znak Literanova w serii Kairos w przekładzie Dominiki Chybowskiej-Jang. Czytaj dalej
„Łowcy bólu” – Bora Chung
2
Kiedy zastanawiałam się, czy sięgnąć po książkę Mieko Kawakami „Wszyscy zakochani nocą”, miałam pewne obawy. Nie przepadam za romansami, a tytuł sugeruje właśnie taką tematykę. Przekonała mnie jednak informacja o autorce. Dowiedziałam się, że japońska pisarka została doceniona przez czytelników za powieści „Piersi i jajeczka” i „Heaven”. Oba te tytuły zostały przetłumaczone na język polski. Mieko Kawakami uznana została przez Harukiego Murakamiego za najważniejszą współczesną pisarkę japońską. Taka opinia zwróciła moją uwagę i zachęciła do sięgnięcia po powieść. 
Zsuzsa Bánk jest niemiecką pisarką, która ma węgierskie korzenie. Mieszka we Frankfurcie nad Menem. Jej rodzice uciekli z Węgier w 1956 roku., co jak zobaczymy, będzie miało znaczenie w kontekście książki „Śmierć przychodzi nawet latem”. Przed tym najnowszym tytułem w Polsce ukazały się trzy książki Zsuzsy Bánk: „Pływak”, „Jasne dni”, „Najgorętsze lato”. Wszystkie tłumaczyła Elżbieta Kalinowska. Pisarka za swoją twórczość otrzymała wiele prestiżowych nagród, a „Śmierć przychodzi nawet latem” to moje pierwsze zetknięcie z pisarstwem Zsuzsy Bánk. 
Choć nie posiadam telewizji, ani nie słucham radia, to i tak mam wrażenie, że reklamy jakie mnie otaczają, wciąż próbują mi udowodnić, że znajdę tabletkę na wszystkie problemy. Czy będzie to brak witamin, czy łupież, wystarczy odpowiedni produkt, który załatwi sprawę i zatrzymam starzenie. Będę wiecznie młoda. Śmierć nigdy nie przyjdzie, gdyż znajdę odpowiedni suplement diety, który ją odstraszy. Zresztą już Szymborska mówiła, że „Umrzeć – tego się nie robi kotu.”, a ja mam aż dwa koty. Tymczasem tylko śmierć jest czymś pewnym. Atul Gawande, znany amerykański chirurg i pisarz, postanowił przybliżyć czytelnikom problem z tym, jak wygląda odchodzenie i z czym się wiąże. 
Kiedy śledzimy wydarzenia ze świata, nasz wzrok ostatnio skierowany jest na wschód. Sama mam wrażenie jednak, że nie jestem w stanie wszystkiego zrozumieć. Potrzebuję czegoś, co pozwoli mi spojrzeć nieco szerzej na Ukrainę i jej mieszkańców. Oczywiście najlepiej sięgnąć po literaturę, ale jakie książki warto wybrać? Z pisarzy najczęściej wymieniany jest Serhij Żadan i jego książka pt. 
Pierwsze wydanie książki „Ćwiczenia z utraty” miało miejsce w 2007 roku. Agata Tuszyńska, znana pisarka, poetka i reportażystka, opowiada w niej o chorobie i odchodzeniu swojego męża. W tych zapiskach nazywany jest on H., ale oczywiście łatwo sprawdzić, o kogo chodzi. Wspólne życie w chorobie i ostateczne odejście to trudny proces. Nie tylko dla osoby, która zmaga się ze śmiertelną chorobą, ale również dla tej drugiej strony. Może ona wspierać ze wszystkich sił, ale nie raz zdarzają się chwile w poczuciu bezradności. Agata Tuszyńska pokazuje całe oblicze tej nierównej walki.