Dzisiaj jest Dzień Babci, a jutro będą świętowali dziadkowie. Z tej okazji można podarować im wiele książek, pod warunkiem, że lubią czytać. Do wyboru są też takie tytuły, których czcionka została na tyle powiększona, żeby nie męczyła wzroku. Jednak w moje ręce trafiły dwa tytuły inne, niż do tej pory, ponieważ wymagające od dziadków… pisania. Ich autorką jest Monika Kopřivová. Co znajdziemy wewnątrz „Opowiedz mi babciu” i „Opowiedz mi, Dziadku”? Czytaj dalej
„Opowiedz mi, Babciu” i „Opowiedz mi, Dziadku” – Monika Kopřivová
Odpowiedz
„Dogman. Zbrodnia Ikara” to już dziewiąty tom komiksu o psim policjancie. Właśnie się dowiedziałam, że wytwórnia DreamWorks Animation zamierza zekranizować tę serię komiksów Dava Pilkeya. Wcześniej w kinach mogliśmy oglądać film pt. „Kapitan Majtas”, który powstał na podstawie wcześniejszej serii powieści graficznych, równie bestsellerowych, co obecna. W Stanach Zjednoczonych „Dogman” został numerem jeden New York Timesa. Na świecie wydrukowano już 13 milionów egzemplarzy tych komiksów. Przetłumaczono je na ponad 20 języków. 
„Wsi spokojna, wsi wesoła…” – takie idylliczne i sentymentalne skojarzenie obudzi się u sporej grupy osób, gdy sięgną pamięcią do swoich wakacyjnych wspomnień. Wielu z nas wyjeżdżało latem do babci czy do bliskich na wieś. Nie było zbyt wielu opcji, tylko szczęśliwcy trafiali na wymarzone obozy i kolonie. Bohaterka najnowszej powieści Zośki Papużanki pt. „Kąkol” wyjeżdża z całą swoją rodziną do domku na wsi. 
Każdy kto był w Pradze, miałby spory problem, by znaleźć jedną z dzielnic miasta, która została opisana w powieści Vojtěcha Matochy. Książka pt. „Truchlin” przeznaczona jest dla młodzieży, a jej akcja rozgrywa się w miejscu, którego nie ma na mapie. Dlaczego opisana w powieści dzielnica Pragi jest tak niezwykła? Tytułowy Truchlin różni się od wszystkich innych miejsc na świecie, nie tylko w Czechach tym, że nie działają w nim urządzenia elektryczne. Nie tylko nie skorzystamy tam z telefonu komórkowego, ale również nie zapalimy światła w lampach i latarkach. 
Kiedy przeczytałam dzieciom książkę „Łopianowe pole” Katarzyny Ryrych, poczuliśmy pewien niedosyt, że to już koniec, a chciałoby się więcej. Wtedy zauważyłam, że wydane zostało „Złociejowo” tej autorki, więc postanowiłam sięgnąć po tę publikację. Tym razem otrzymaliśmy historię trzy razy dłuższą i nieco podobną do pierwszej, przynajmniej pod względem nastroju, w który wprowadzają obie historie. Ta nowsza powieść Katarzyny Ryrych również ukazała się nakładem wydawnictwa Adamada, została wzbogacona ilustracjami Grażyny Rigall. „Złociejowo” zostało wyróżnione nominacją literacką do nagrody Książka Roku 2018 Polskiej Sekcji IBBY, rok wcześniej