Niekiedy mam wrażenie, że moje dzieci posługują się zupełnie innym językiem, niż ja. Zwłaszcza, gdy zaczynają opowiadać o swoich przygodach z gier komputerowych. Wtedy zaczynam tracić wątek i trzeba mi pewne rzeczy po kilka razy powtarzać, albo pokazać, inaczej ani rusz, nie pojmę. Dlatego, kiedy początkowo syn zaczął opowiadać o książce „Pamiętnik 8-bitowego wojownika” Cube Kida, podchodziłam do tego sceptycznie. Zaczęłam się zastanawiać, czy powieść ze świata Minecrafta to coś wartego uwagi? Biorąc pod uwagę, że dzięki niej dzieciaki czytają, stwierdziłam, że może jednak warto dać tej serii szansę. Czytaj dalej
„Pamiętnik 8-bitowego wojownika. Tom 5. Tryb misji” – Cube Kid
1
Nazwisko Goscinny świetnie kojarzą wszyscy, którzy kochają „Mikołajka”. Okazuje się, że Anna, córka René Goscinny’ego poszła w ślady ojca. Tyle, że bohaterka cyklu, Lukrecja, to nastolatka żyjąca we współczesnym świecie. Jej perypetie i przygody nie będą obce dzieciakom. A jednocześnie nie zabraknie w nich poczucia humoru, który przecież stał się znakiem rozpoznawczym serii o Mikołajku. 
Gra Minecraft ma się świetnie, bo jej popularność nie słabnie. Dzieciaki, ale i młodzież lubią ten świat składający się z sześcianów. Powstaje również sporo książek związanych z tą grą. Fani gry mają w czym wybierać. Mogą sięgać po poradniki, historie oficjalne i nieoficjalne. Ostatnio dominują u nas w domu książki Cube Kida, a także komiksy z serii „Pamiętnik 8-bitowego wojownika”. Jakiś czas temu wydane zostały tomy trzeci i czwarty pt. „Podróż przez pustynię” i kolejny „Witaj w Endzie!”. 
Kiedy sięgam po książki Michała Rusinka i piszę opinię na ich temat, przyznam szczerze, że odczuwam tremę. Bo któż zna lepiej język polski, niż osoba na co dzień zajmująca się naukami humanistycznymi? Zasady, które obowiązują nas wszystkich to jeden problem, drugi stanowią wyjątki, a jeszcze dochodzi do wszystkiego ludzka tendencja do popełniania pomyłek. Niby: „Errare humanum est”, ale wolałabym nigdy się nie wahać w kwestiach związanych z poprawną polszczyzną. Z tego też powodu sięgam po książki autora, takie jak „Pypcie na języku” czy „Jak się dogadać”? Mimo poczucia onieśmielenia, warto przecież przypominać sobie, co w mowie piszczy. Właśnie premierę ma książka Michała Rusinka przeznaczona dla młodszych odbiorców pt. „Wihajster czyli przewodnik po słowach pożyczonych”, ale i jej nie mogłam się oprzeć. 
Często się zdarza, że jedno i to samo wydarzenie opowiedziane przez różne osoby, wydaje się nie mieć ze sobą niemal nic wspólnego. Każdy z nas jest inny i w zależności od temperamentu, wieku i wielu innych czynników może widzieć je inaczej, a potem je przedstawić w odmienny sposób. Nie wierzycie? Przeczytajcie dzieciom książkę pt. „30 znikających trampolin” Doroty Kassjanowicz, a zobaczymy jedną historię opowiedzianą w trzydziestu różnych wersjach. 
Właśnie kończą się wakacje, ale nic straconego. Dzięki trzeciej części cyklu autorstwa Marty Kisiel, wolny czas można przedłużyć i poczuć ten letni klimat. Poprzednie tomy zdobyły popularność oraz uznanie ze strony czytelników i recenzentów. Myślę, że „Małe Licho i lato z diabłem” również doczeka się wielu nagród literackich. Opowieść bawi, wciąga i trudno się od niej oderwać, ale nie tylko z tego powodu warto po nią sięgnąć.