Literatura to nie tylko powieści, ale właśnie one są najczęściej wydawane, bo najlepiej się sprzedają. Coraz rzadziej sięgam po poezję czy dramaty. A przecież lubię poznawać różne gatunki i rodzaje literackie. Podobnie ma się rzecz z opowiadaniami. One także rzadziej trafiają do księgarń. Dzieje się tak z wielu powodów, ale bardzo mnie cieszy, kiedy do moich rąk trafia zbiór krótkich tekstów prozatorskich. Jeśli są one dobrze napisane, to tak jakbym się delektowała pysznym posiłkiem, który spożywam małymi kęsami, by dłużej czerpać z tego radość. „Ulotne” Joanny Olczak to właśnie zbiór opowiadań. Zauważyłam, że w Wydawnictwie Seqoja bardzo często pojawiają się takie zbiory. Czytaj dalej
„Ulotne” – Joanna Olczak
Odpowiedz
Ursula K. Le Guin kojarzy mi się przede wszystkim z fantastyką oraz fantastyką naukową. Tymczasem sięgnęłam po książkę skierowaną do dzieci i młodszej młodzieży pt. „Kotolotki”. Nie miałam do tej pory okazji, by poznać to dzieło, które zostało wydane w USA w czasach mojego dzieciństwa. Żałuję, ponieważ te licznie nagradzane historie trafiły już do kanonu literatury dziecięcej. Na zbiór składają się cztery tytuły: „Kotolotki”, „Powrót kotolotków”, „Wspaniały Aleksander i kotolotki”, „Jane rozkłada skrzydła”. 
Kilka dni temu premierę miała książka „Las, pole, dwa sobole” Joanny Stogi. Wprawdzie mamy do czynienia z debiutem literackim, ale autorka zbioru publikowała już swoje opowiadania na łamach kilku pism. Zawodowo artystka zajmuje się fotografią. Zdobyła uznanie w tej dziedzinie sztuki, doceniono ją licznymi nagrodami. Zresztą za twórczość pisarską, w czerwcu 2019 roku zdobyła trzecie miejsce w XXVII Konkursie Literackim im. Marka Hłaski. 
Tym, którzy dzieciństwo mają już dawno za sobą, nie trzeba przypominać takich bohaterów jak Bolek i Lolek. Mówię o czasach, kiedy na dobranocki o dziewiętnastej czekało się cały dzień, bo o kanałach z kreskówkami nikt jeszcze nie słyszał. Przygody sympatycznych urwisów bawią najmłodszych od ubiegłego wieku, a bohaterowie są już kultowi. Nic dziwnego, że prócz bajek w telewizji, powstało również mnóstwo książek, komiksów, kolorowanek. Wprawdzie moje dzieci trochę wyrosły z takich opowieści, ale postanowiłam się przyjrzeć „Nowym przygodom Bolka i Lolka”, kiedy zobaczyłam nazwiska autorów, którzy napisali historie do tego zbioru. Okazało się, że nastoletni domownicy też się skusili. 
Stanisław Grzesiuk znany jest jako bard Czerniakowa. Śpiewał piosenki, do których przygrywał sobie na bandżoli, a przede wszystkim sławił język ulicy, razem z jego kulturą i kolorytem. Jest także autorem autobiograficznej trylogii: