Kiedy zerkamy w przeszłość, często okazuje się, że nasza wiedza o przodkach jest niewielka. Niestety bywa już za późno, by uzupełnić pewne luki. Do takich przemyśleń dojdziemy podczas lektury powieści „Skrawki przeszłości” Anny Sakowicz i w podobny sposób o swoim pochodzeniu w posłowiu mówi sama pisarka. Książka ma właśnie swoją premierę, a ja sięgnęłam po tę historię tak szybko, jak tylko mogłam. Ciekawa byłam kolejnej sagi autorki. Poprzednia cieszyła się wielkim powodzeniem. Po „Jaśminowej sadze” przyszedł czas na kolejną – muślinową. Czytaj dalej
„Skrawki przeszłości. Muślinowa saga. 1928-1939” – Anna Sakowicz
Odpowiedz
Filip Zawada z pewnością ma talent do wymyślania niekonwencjonalnych tytułów dla swoich powieści. „Rozdeptałem czarnego kota przez przypadek” czy „Zbyt wiele zim minęło, żeby była wiosna” mocno zwracają na siebie uwagę. Jednak myślę, że to nie przez tytuł książki autor znalazł się w finale Nagrody Nike. Teraz wydana została najnowsza powieść Filipa Zawady: „Weź z nią zatańcz”. 
Dawid Grosman jest wybitnym izraelskim pisarzem. Kiedy pojawiają się jego nowe książki, nie potrafię przejść obok nich obojętnie. Muszę je poznać. Nie tylko dlatego, że ich autor uważany jest za jednego z ważniejszych kandydatów do literackiego Nobla, ale z tego powodu, że dzięki jego prozie możemy zobaczyć coś więcej niż ciekawą historię. Niedawno wznowiono 
„Wsi spokojna, wsi wesoła…” – takie idylliczne i sentymentalne skojarzenie obudzi się u sporej grupy osób, gdy sięgną pamięcią do swoich wakacyjnych wspomnień. Wielu z nas wyjeżdżało latem do babci czy do bliskich na wieś. Nie było zbyt wielu opcji, tylko szczęśliwcy trafiali na wymarzone obozy i kolonie. Bohaterka najnowszej powieści Zośki Papużanki pt. „Kąkol” wyjeżdża z całą swoją rodziną do domku na wsi. 
Literatura to nie tylko powieści, ale właśnie one są najczęściej wydawane, bo najlepiej się sprzedają. Coraz rzadziej sięgam po poezję czy dramaty. A przecież lubię poznawać różne gatunki i rodzaje literackie. Podobnie ma się rzecz z opowiadaniami. One także rzadziej trafiają do księgarń. Dzieje się tak z wielu powodów, ale bardzo mnie cieszy, kiedy do moich rąk trafia zbiór krótkich tekstów prozatorskich. Jeśli są one dobrze napisane, to tak jakbym się delektowała pysznym posiłkiem, który spożywam małymi kęsami, by dłużej czerpać z tego radość. „Ulotne” Joanny Olczak to właśnie zbiór opowiadań. Zauważyłam, że w Wydawnictwie Seqoja bardzo często pojawiają się takie zbiory. 
Ledwie zdążyłam przyzwyczaić się do tego, że Danuta Awolusi, autorka bloga „Książki Zbójeckie”, pisze własne powieści, to okazuje się, że właśnie wydana została siódma jej książka. „Nie mówiąc nikomu” jest powieścią obyczajową, której tematem przewodnim są kłamstwa oraz tajemnice i to jak wpływają na relacje. Każdy z nas ma swoje małe sekreciki, ale co się stanie gdy one się nawarstwią? Które z nich można ukrywać, a które nie? Danuta Awolusi w swojej najnowszej powieści opowiedziała o tym co się dzieje, gdy jest ich za dużo.