NIe sposób dzisiaj sobie wyobrazić, co czuli ludzie 20 lipca 1969 roku, kiedy siedzieli przed ekranami telewizorów i oglądali transmisję z lotu na Księżyc. Jeszcze trudniej uświadomić sobie emocje, jakie toworzyszyły członkom misji Apollo 11. Dzisiaj, pół wieku po tym wydarzeniu, warto dowiedzieć się czegoś więcej na ten temat. Książka Andrewa Smitha „Księżycowy pył. W poszukiwaniu ludzi, którzy spadli na Ziemię” pozwala nam zbliżyć się nieco zarówno do ludzi, zdobywców Księżyca, jak i poznać konteskst społeczny i kulturowy tego zagadnienia. Można odnieść wrażenie, że po pięciu dekadach od tamtych wydarzeń, mimo olbrzymiego postępu technologicznego, pod względem lotów kosmos, jesteśmy w tym samym miejscu. Publikacja, po którą sięgnęłam, pozwala znaleźć odpowiedź na to dlaczego tak się stało i czy rzeczywiście nie spoglądamy ku gwiazdom. Czytaj dalej
„Księżycowy pył. W poszukiwaniu ludzi, którzy spadli na Ziemię” – Andrew Smith
2
Kiedy sięgnęłam po powieść Julii Philips pt. „Znikająca ziemia” nie miałam pojęcia, że znajdzie się ona na liście 10 książek nominowanych w kategorii literatura piękna do National Book Award. Ta niezwykle prestiżowa literacka nagoda przyznawana w Stanach Zjednoczonych została ustanowiona w 1950 roku. Wróżnienia są przyznawane w pieciu kategoriach. Dotyczą literatury pięknej, literatury faktu, przekładu, poezji oraz literatury młodzieżowej. Za kilka dni poznamy finalistów tegorocznej edycji, natomiast 20 listopada laureata lub laureatkę. 
Kiedy człowiek jest już po czterdziestce, zaczyna sobie zadawać pytanie, czy wszystko co najlepsze ma już za sobą? Czy pozostało mu jedynie zbliżanie się do kresu życia? Kryzys wieku średniego dopada wiele osób, zwłaszcza mężczyzn. Nie jest obcy głównemu bohaterowi książki „Zaklinacz deszczu”, której autorem jest Jiří Hájíček. Jakiś czas temu przeczytałam 
„Spalona ziemia” Victorii Schwab to drugi tom, drugiej serii z cyklu „Spirit Animals”. Warto przypomnieć, że każdą część tworzy inny autor. Wszyscy z nich wcześniej zyskali uznanie. Teraz jednak pokazali, że potrafią stworzyć pewną całość, w której narracja i cała historia jest spójna. Projekt wydaje mi się nietypowy, gdyż nieczęsto się zdarza, by współpracowali ze sobą popularni pisarze. Co więcej, udaje im się tak prowadzić wątki, że młody czytelnik z przyjemnością skupia się na wartkiej akcji i perypetiach bohaterów. 
Podczas letnich nocy miło spojrzeć w niebo i pomarzyć. Właśnie wtedy dzieciaki lubią pytać o te wszystkie spadając gwiazdy, które widać na niebie. A o kosmosie przeciętny człowiek wie tyle, co nic. Dlatego postanowiliśmy dowiedzieć się czegoś więcej o sondach kosmicznych Voyager 1 i Voyager 2, które niemal czterdzieści lat temu wyruszyły w podróż na podbój Wszechświata i dotarły już na sam kres Układu Słonecznego.