George Orwell zapisał się w historii literatury przede wszystkim jako autor „Folwarku zwierzęcego” i powieści „Rok 1984”. Obie powstały ponad siedemdziesiąt lat temu, ale nie zestarzały się ani trochę i wciąż okazują się aktualne. Oczywiście Orwell napisał znacznie więcej książek, ale jego życie było równie fascynujące, jak jego powieści. Do tej pory nie miałam okazji sięgnąć po biografię tego brytyjskiego pisarza i publicysty. Dzięki komiksowi Pierre’a Christina oraz Sebastiena Verdiera dowiedziałam się nieco więcej o Orwellu. Przede wszystkim zobaczyłam, co go ukształtowało. Czytaj dalej
„Orwell” – Pierre Christin, Sebastien Verdier
Odpowiedz
Niełatwo podnieść się po tym, kiedy życie nagle przytłoczy nas kilkoma złymi wiadomościami. W książce „Słone ścieżki” Raynor Winn otrzymujemy opowieść właśnie o tym, w jaki sposób autorka zareagowała na hiobowe wieści. Najpierw dowiedziała się, że jej mąż cierpi na rzadką i nieuleczalną chorobę degenerującą mózg, której skutki są nieodwracalne. Jak by tego było mało, wkrótce para traci piękny dom i gospodarstwo. Przez wiele lat było ono ich jedynym źródłem utrzymania. 
Powieści historyczne Elizabeth Chadwick, które czytałam do tej pory osadzone są w czasach średniowiecza, a ich głównymi bohaterkami są zazwyczaj kobiety. Nie takie zwyczajne, a władczynie lub pretendentki do tronu. Trudno sobie wyobrazić tamten świat, zwłaszcza że w kronikach opisywny był z perspektywy mężczyzn. Elizabeth Chadwick pokazuje, że nawet dziewięć wieków temu istniały silne jednostki płci żeńskiej, które potrafiły poradzić sobie w tym męskim świecie i chociaż nie było im łatwo, podejmowały ten wysiłek, przełamując stereotypy. 
Co jakiś czas chętnie sięgam po historie niezwyczajnych kobiet. Zwłaszcza, gdy są to opowieści dotyczące pań żyjących wiele wieków temu, w czasach, gdy osoby płci żeńskiej nie miały takich możliwości, jak dzisiaj. A jednak mimo obowiązujących norm i zasad potrafiły wyróżnić się na kartach historii. Zastanawiam się wtedy, jakie musiały być silne oraz ile je kosztowało wpływanie na władzę? Eleonora Akwitańska żyjąca w XII wieku miała za zadanie przede wszystkim rodzić kolejnych potomków. Swoją rolę wypełniła zgodnie z oczekiwaniami, ale chciała czegoś więcej. Dzięki trylogii napisanej przez Elizabeth Chadwick możemy poznać, jaką rolę odegrała jako władczyni. „Tron królowej” to już ostatnia część dotycząca monarchini Alienor. 
Niedawno premierę miał film pt. „Czas mroku”. Gary Oldman gra w nim Churchilla. Zrobił to tak dobrze, że otrzymał Oscara w kategorii „Najlepszy aktor pierwszoplanowy”. Jeszcze nie miałam okazji, by obejrzeć film, zwłaszcza że na prowincji nie był wyświetlany, a wielkie miasta są za daleko. Za to nic nie stało na przeszkodzie, by przeczytać książkę o tym samym tytule. Napisał ją Anthony McCarten na podstawie swojego scenariusza do filmu. 
Gdzie znajduje się sielska kraina dzieciństwa, za którą tak wielu z nas tęskni? Znaleźć ją można we własnej pamięci. Dla każdego owe wspomnienia są inne, nawet jeśli dwie osoby przeżyły to samo. Czas zaciera ślady i pozostawia nam jedynie część z tych doświadczeń. Dla Laurie Lee, angielskiego pisarza i poety żyjącego w dwudziestym wieku, ów raj znajdował się w malutkiej wiosce w Gloucestershire. Właśnie tam twórca spędził najlepszy czas swego dzieciństwa i o nim nam opowie. Książka „Cydr z Rosie” ma charakter autobiograficzny i jest dobrze znana Anglikom, jeśli nie przez książkę, to przez jej filmowe adaptacje.