George Orwell zapisał się w historii literatury przede wszystkim jako autor „Folwarku zwierzęcego” i powieści „Rok 1984”. Obie powstały ponad siedemdziesiąt lat temu, ale nie zestarzały się ani trochę i wciąż okazują się aktualne. Oczywiście Orwell napisał znacznie więcej książek, ale jego życie było równie fascynujące, jak jego powieści. Do tej pory nie miałam okazji sięgnąć po biografię tego brytyjskiego pisarza i publicysty. Dzięki komiksowi Pierre’a Christina oraz Sebastiena Verdiera dowiedziałam się nieco więcej o Orwellu. Przede wszystkim zobaczyłam, co go ukształtowało. Czytaj dalej
„Orwell” – Pierre Christin, Sebastien Verdier
Odpowiedz
Trudno uwierzyć, że w 2019 roku minęło pół wieku od zamordowania Sharon Tate. Znamy ją jako żonę Romana Polańskiego, piękną gwiazdę, która zgasła za szybko. Wszystko za sprawą morderców z sekty Charlesa Mansona. Jednak nie tylko Sharon była ofiarą bestialskiego mordu. Wraz z nią zginęły osoby goszczące w domu gwiazdy. Alisa Statman sięgnęła do rodzinnego archiwum rodziny słynnej aktorki i podjęła współpracę z jej siostrzenicą. Dzięki temu w publikacji „Sharon Tate. Historia morderstwa żony Romana Polańskiego” zamiast tabloidowych informacji, zobaczymy ludzi, którzy po śmierci najbliższej im osoby, podjęli walkę o sprawiedliwość i zależało im, by mordercy nie opuścili więzienia. 
Anatolija Kaszpirowskiego pamiętają wszyscy dojrzali Polacy. Tacy, którzy dorastali w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku i starsi. Kiedy zaczynał się program telewizyjny nadający jego seanse wymierał ruch na ulicach. Wszyscy czekali na odliczanie. „Adin, dwa, tri”: z tego odliczania zapamiętaliśmy słynnego „Czerwonego Maga”. Czy z czegoś jeszcze? Przyznam, że nic więcej nie wiedziałam o hipnotyzerze, który swego czasu tak bardzo oczarował Polaków. Nawet politycy i hierarchowie kościelni przyjmowali go z honorami. Jak to możliwe, że tylu ludzi uwierzyło radzieckiemu psychiatrze? 
Nie trzeba być wyjątkowym znawcą przyrody czy ekologii, by wiedzieć, kim jest Jane Goodall. Jak doszło do tego, że zaczęła badać szympansy i stała się ikoną nauki oraz ekologii? Znamy ją przecież również jako aktywistkę, wysłanniczkę ONZ, autorkę książek. Nawet Wisława Szymborska ponoć marzyła o tym, żeby poznać tę niezwykłą kobietę. Natomiast sam tytuł książki Danuty Tymowskiej „Jane Goodall. Pani od szympansów” kojarzy mi się ze znanym wierszem Zbigniewa Herberta. 
Choć moja półka z książkami o muzykach już się zapełniła, nie znaczy to, że mogłam pominąć w czytelniczych planach autobiografię Muńka Staszczyka. Zwłaszcza, że premiera książki zbiegła się z ważnymi wydarzeniami w życiu tego wokalisty. Jesienią, kiedy premierę miał ten wywiad-rzeka, wydany został solowy album artysty „Syn miasta”. Ważniejsza okazała się jednak wcześniejsza wiadomość o chorobie Muńka Staszczyka. Wstrząsnęła ona wszystkimi, bo przecież każdy z nas zetknął się z wokalistą „T. Love” i wielu z nas postrzegało go jako wiecznie młodego chłopaka z podwórka. 
Należę do pokolenia, które urodziło się w PR-uL. Ludzie tacy jak ja, kojarzą Jacka Kuronia, bohatera książki Anny Bikont i Heleny Łuczywo, jako działacza opozycyjnego. W wolnej Polsce ministra pracy i polityki socjalnej. Uśmiechniętego człowieka w jeansowej koszuli. Jemu zawdzięczamy wprowadzenie zasiłków dla bezrobotnych, tzw. „kuroniówek”. Tym określeniem nazywano wcześniej darmowe zupy dla mieszkańców Warszawy. Jakie było życie Jacka Kuronia?