Do niedawna Tove Jansson była dla nas tylko (i aż) autorką „Muminków”. Jednak w końcu nadszedł ten moment, kiedy trochę dojrzeliśmy do pozostałych dzieł artystki. Możemy sięgnąć po jej teksty dla dorosłych, czy poznać biografię Jansson autorstwa Boel Westin. Tym razem Wydawnictwo Marginesy proponuje czytelnikom zbiór dziewiętnastu opowiadań twórczyni Muminków, zatytułowany „Córka rzeźbiarza”. Czytaj dalej
Kiedy ta książka się pojawiła, od razu okrzyknięto ją jako godną uwagi. Została porównana do największych pisarzy zajmujących się prowincją, choćby do Wiesława Myśliwskiego. Rzeczywiście widać wyraźnie, że literatura chłopska nie jest obca Andrzejowi Muszyńskiemu. Autor jednak z tą konwencją prowadzi dialog, ale też daje nam coś nowego. „Podkrzywdzie” jest debiutem prozatorskim. Do tej pory można było poznać Andrzeja Muszyńskiego jako świetnego autora reportaży takich jak „Cyklon”, czy „Południe” oraz jako twórcę zbioru opowiadań zatytułowanego „Miedza”. Czytaj dalej
Jeśli ktoś poznał poprzednie dwa tomy „Mojej walki” Karla Ove Knausgårda, doskonale wie, czego się spodziewać. W pierwszej części mowa była o dojrzewaniu oraz o śmierci najbliższych. Kolejny tom dotyczył relacji głównego bohatera z kobietami. Należę do tej grupy czytelników, której książki tego autora przypadły do gustu. Dlatego niecierpliwie czekałam na trzecią część. Dlaczego? Ponieważ Karl Ove Knausgård potrafi być niezwykle szczery w opisywaniu prozy życia. Tym razem autor dotyka wczesnego dzieciństwa. Dowiadujemy się, jak wyglądało życie chłopca, który dopiero zaczyna poznawać otaczający go świat. Czym go zaskoczy? Czytaj dalej
Niedawno premierę miała powieść Anny Sakowicz pt. „Szepty dzieciństwa”. Zetknęłam się do tej pory z drugą książką w dorobku autorki: „Złodziejkę marzeń”. Jej akcja rozgrywa się między innymi w Starogardzie Gdańskim – stolicy Kociewia. Region ten jest mi bardzo bliski, bo niedaleko tego miasta mieszkam. Dlatego też śledzę karierę Anny Sakowicz (która postanowiła osiąść właśnie na Kociewiu) i trzymam kciuki za powodzenie jej książek.
Tym razem jednak akcja powieści „Szepty dzieciństwa” nie została osadzona w moim regionie. Główną bohaterką jest Basia, która mieszka z rodziną w bliżej nieokreślonym mieście. Jednak ich życie codzienne jest mało literackie. Wydawać by się mogło, że historia kobiety, która musi wcześnie rano wstawać, by zdążyć do pracy w supermarkecie nie nadaje się do powieści. Kto by chciał czytać o szarym, zwykłym życiu? A może jednak warto zastanowić się nad tym, co jest ważniejsze: być, czy mieć? Bo czytając tę powieść, to pytanie wielokrotnie przemknie nam przez głowę. Czytaj dalej
James Matthew Barrie ponoć zazdrościł dzieciom. Sam chciał być taki jak one. Czy właśnie z tego powodu stworzył nieśmiertelną postać Piotrusia Pana? Może też marzył o tym, by nigdy nie dorosnąć. Właściwie, kiedy zerkniemy na biografię Jamesa Barrie, niczemu nie będziemy się dziwić. Przedostatnie z dziewięciorga dzieci, które próbowało wyciągnąć matkę z depresji po tragicznej śmierci starszego brata, zakładając jego ubrania. Czy właśnie wtedy, kiedy James miał sześć lat i zdarzył się ów śmiertelny wypadek trzynastoletniego Davida na łyżwach – stał się dorosły? A może to David przez tę śmierć na zawsze został dzieckiem?
„Piotruś Pan” jest opowieścią, którą pozornie wszyscy znają. Tylko, czy historie z którymi mieliśmy do czynienia w dzieciństwie, mają coś wspólnego z pierwowzorem? Disnejowska animowana adaptacja sprawiła, że operujemy kliszami, ale czy źródło, jakim jest klasyczna historia napisana przez Jamesa Matthew Barrie, ma coś z nią wspólnego? Czytaj dalej