Wiele się mówi ostatnio o tym, jak wyglądało życie kobiet w niedalekiej przeszłości. Dzięki temu odpowiadamy sobie na pytanie, co nas kształtowało w poprzednich pokoleniach. Być może nasze wyobrażenie o tym, skąd się wywodzimy wcale nie jest oparte na prawdzie. Zobaczyliśmy to dzięki książce „Chłopki. Opowieść o naszych babkach” Joanny Kuciel-Frydryszak. Skoro dowiedziałyśmy się, że większość z nas wywodzi się z chłopstwa, to czy istniały jednak jakieś relacje między włościankami, a ziemiankami? Ten temat przybliży nam książka Marty Strzeleckiej pt. „Ziemianki”.
„Ziemianki” – Marta Strzelecka
Odpowiedz
Niezbyt często zauważam w swoim doświadczeniu czytelniczym, żeby serię komiksową łączył ilustrator, a nie autor. Nie wiem, czy macie podobne doświadczenia, jednak mnie się to trafia rzadko. Tym razem sięgnęłam po opowieści graficzne dla dzieci w wieku szkolnym, które kochają wiedzieć więcej. Seria „24 godziny…” została zilustrowana przez Laurenta Klinga i on wykonał ilustracje do kilku książek z tej serii, ale nie do wszystkich. Mamy do czynienia z historiami, które zaspokajają ciekawość młodych odbiorców, ich potrzebę wiedzy, ale jest w tych komiksach coś jeszcze. 
Coraz więcej mówi się w Polsce o kwestii zdrowia psychicznego. Temat powraca co jakiś czas, ale wciąż wiele jest do zrobienia. Pandemia pokazała, jak wielkie są dziury do połatania w związku z psychiatrią dziecięcą i młodzieżową. Co zrobić, gdy pojawia się problem, a do psychologa czy psychiatry dziecięcego nie sposób się dostać? W wywiadach „Jest OK. To dlaczego nie chcę żyć?” Marek Sekielski oraz Małgorzata Serafin skupiają się przede wszystkim na dorosłych rozmówcach, ale pojawią się też młodzi ludzie. Tematem przewodnim książki jest depresja. Kim są osoby cierpiące na tę chorobę? 
Za co cenicie jesień? Czy należy do Waszych ulubionych pór roku? Niezależnie jednak od preferencji, warto o każdej z nich dowiedzieć się jak najwięcej. Szczególnie wtedy ta wiedza jest ważna, gdy się ma kilka lat. Wtedy chciałoby się odnaleźć odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Książka Patrycji Zarawskiej „Młodzi Przyrodnicy. Jesień w świecie przyrody” z pewnością zaspokoi głód wiedzy wśród dzieci od szóstego do ósmego roku życia. Oczywiście pozostali również wiele z niej wyniosą. 
Nie śledzę forów internetowych, na których gromadzą się miłośnicy twórczości Lucy Maud Montgomery. Jednak po burzy, jaką wywołało tłumaczenie książki „Anne z Zielonych Szczytów”, wydaje mi się, że nastąpił już względny spokój. Mnie nowy przekład skłonił do przypomnienia sobie tej serii. Do tego całego włożenia kij w mrowisko przyczyniła się Anna Bańkowska. Tłumaczka dokładnie wyjaśniła nieprzekonanym, dlaczego zmieniła imiona i nazwiska bohaterom. Okazuje się, że po prostu przywróciła ich oryginalną formę, zgodnie ze współczesnymi zasadami sztuki translatorskiej. 
Kiedy myślę o Marii Skłodowskie-Curie, mam wrażenie, że to osoba bez istnienia której świat byłby zupełnie inny. Wszyscy o niej słyszeli i znają jej dokonania. Sama zresztą chodziłam do szkoły jej imienia. Jaka jednak była prywatnie, jako matka, córka, żona, nauczycielka? Jaką cenę zapłaciła za swoją tytaniczną pracę? Wszystkie biografie, jakie czytałam były skierowane do młodszych czytelników. Poznałam też powieść Magdaleny Niedźwieckiej pt. „Maria Skłodowska-Curie”. Ponadto o słynnej noblistce nakręcono filmy i seriale. Jednak książka biograficzna „Maria Curie” jest inna. Została napisana przez córkę noblistki, Ewę Curie i wydana w 1937 roku, cztery lata po śmierci Marii.