Nie śledzę forów internetowych, na których gromadzą się miłośnicy twórczości Lucy Maud Montgomery. Jednak po burzy, jaką wywołało tłumaczenie książki „Anne z Zielonych Szczytów”, wydaje mi się, że nastąpił już względny spokój. Mnie nowy przekład skłonił do przypomnienia sobie tej serii. Do tego całego włożenia kij w mrowisko przyczyniła się Anna Bańkowska. Tłumaczka dokładnie wyjaśniła nieprzekonanym, dlaczego zmieniła imiona i nazwiska bohaterom. Okazuje się, że po prostu przywróciła ich oryginalną formę, zgodnie ze współczesnymi zasadami sztuki translatorskiej. Czytaj dalej
„Anne z Avonlea” – Lucy Maud Montgomery
Odpowiedz
Kiedy myślę o Marii Skłodowskie-Curie, mam wrażenie, że to osoba bez istnienia której świat byłby zupełnie inny. Wszyscy o niej słyszeli i znają jej dokonania. Sama zresztą chodziłam do szkoły jej imienia. Jaka jednak była prywatnie, jako matka, córka, żona, nauczycielka? Jaką cenę zapłaciła za swoją tytaniczną pracę? Wszystkie biografie, jakie czytałam były skierowane do młodszych czytelników. Poznałam też powieść Magdaleny Niedźwieckiej pt. „Maria Skłodowska-Curie”. Ponadto o słynnej noblistce nakręcono filmy i seriale. Jednak książka biograficzna „Maria Curie” jest inna. Została napisana przez córkę noblistki, Ewę Curie i wydana w 1937 roku, cztery lata po śmierci Marii. 
Jeśli podróżujecie z dziećmi po Polsce, z pewnością nie raz usłyszeliście pytanie o to, kiedy będziemy na miejscu? Gdzie jesteśmy, jest drugim w kategorii najczęściej zadawanych pytań. W trakcie wyjazdu możemy mijać ciekawe miejscowości. Intrygujące mogą być również ich nazwy. Nie zawsze jesteśmy w stanie wyjaśnić ich pochodzenie. W tym z pewnością pomocna okaże się książka duetu Michała i Joanny Rusinków. Oczywiście miłośnikom literatury nie trzeba przedstawiać tej pary. Przypomnę tylko, że Michał Rusinek odpowiada za tekst, a ilustracjami zajmuje się Joanna Rusinek. 
Jako, że nie oglądam telewizji, nie miałam pojęcia kim jest Dara Ó Briain. Okazuje się, że występuje w Wielkiej Brytanii i Irlandii, jako komik i prezenter telewizyjny. Co zatem może powiedzieć o nauce? Całkiem sporo, a na dodatek w sposób zabawny i nieco szalony. Dzieci, którym nie starcza informacji nabytych w czasie lekcji z pewnością chętnie sięgną po tytuł „Niezwykła nauka. Ukryty świat” i będą zadowolone. Podobnie jak te, które na pierwszym miejscu stawiają humor. Nie zabraknie ani jednego, ani drugiego. 
Świat w którym młodzież chodzi do szkoły wydaje się równie odległy, jak epoka lodowcowa. Może wkrótce będziemy dzieciom opowiadać o takich miejscach, w których młodzi ludzie spotykali się, żeby się uczyć. Tymczasem w powieści „Sor” Jarka Szulskiego mowa o nauczycielu i jego uczniach gimnazjalistach. Już wcześniej miałam okazję poznać Mirona, który był głównym bohaterem książki 
Wszyscy świetnie znają się na szkole (zwłaszcza na krytyce tej instytucji), bo przecież w końcu każdy spędził w niej ładnych parę lat. Czy wszyscy wspominają ją z sentymentem? A może w pamięci pozostały tylko koszmarne doświadczenia? Przyznam szczerze, że temat związany z edukacją jest mi bliski. Chętnie sięgam po książki, które ukazują współczesną szkołę, szczególnie z perspektywy nastolatków. Ludzi, którzy jeszcze nie są dorośli, a już nie czują się dziećmi. W debiutanckiej powieści Jarka Szulskiego zatytułowanej „Zdarza się”, wydanej kilka lat temu, można temu aspektowi przyjrzeć się bliżej.