Pawła Sołtysa nie trzeba przedstawiać ani miłośnikom literatury, ani wielbicielom polskiej muzyki. Jako Pablopavo odsłania swą muzyczną stronę, a jako Paweł Sołtys zabiera nas w rejony fikcji literackiej. Oczywiście można się pokusić, że te dwa oblicza łączą się ze sobą i jedna nie istniałaby bez drugiej, ale może tu bardziej chodzi o nas, jako odbiorców kultury? Skoro chętnie słucham Pablopavo, to może również zachwycę się prozą Sołtysa? Czytałam „Nieradość” i „Mikrotyki”, więc informacja o premierze „książki „Monolok” skłoniła mnie do sięgnięcia i po ten tytuł. Czytaj dalej
„Monolok” – Paweł Sołtys
2
Kiedy mój wzrok dotarł do drugiej części tytułu poradnika Marcina Dybuka, bardzo mnie poruszył. Słowa „Chłopaki nie płaczą. Chłopaki z okien skaczą” nie pozostawią nikogo obojętnym, a z pewnością skłaniają do pewnych przemyśleń, nawet bez zaglądania do treści. Mnie zastanowiło, ilu znam takich takich wskazanych w tytule mężczyzn? Z racji pewnego doświadczenia życiowego okazuje się, że całkiem sporo, mimo że mieszkam w małej społeczności. O ilu nie wiem? To pytanie zostanie na zawsze bez odpowiedzi. Problem jednak jest poważny, a książka Marcina Dybuka pokaże nam, że warto dowiedzieć się czegoś więcej na ten temat. 
Węgierski pisarz, László Krasznahorkai, w 2025 roku został laureatem Literackiej Nagrody Nobla. Jednych to zdziwiło, innych nie, ale sama nie znałam jego twórczości. Nie czytałam wydanych wcześniej powieści takich jak „Szatańskie tango” czy „Melancholia sprzeciwu”. Na szczęście wkrótce po ogłoszeniu laureata najważniejszej nagrody literackiej, Wydawnictwo Czarne przyspieszyło wydanie zbioru opowiadań pt. „A świat trwa” tego pisarza. Książka została przełożona na język polski przez wieloletnią tłumaczkę László Krasznahorkaia, Elżbietę Sobolewską. 
Mam wrażenie, że niemieccy pisarz nie są tak popularni i znani, jak choćby ci anglojęzyczni. Oczywiście najwybitniejsi zdołają się przebić na rynku, ponieważ takie hasło jak Literacka Nagroda Nobla wiele zmienia. Czy jednak znamy wielu literatów poza Noblistami piszącymi po niemiecku? Jenny Erpenbeck jest jedną z nielicznych twórczyń, które przełamują ten schemat. Jej powieści, w tym ostatnio przetłumaczona książka pt. 
„Kairos”, powieść Macieja Siembiedy, w 2024 roku otrzymał od portalu Lubimy Czytać tytuł książki roku w kategorii powieść historyczna. Wtedy po nią nie sięgnęłam, ale skorzystałam z nowej okazji, jaką było ekskluzywne wznowienie „Trylogii Greckiej” i poznałam wszystkie trzy części. Starożytni Grecy wierzyli, że Kairos to bóg sprzyjającej okazji. Kiedy przechodzi obok, jest jeden krótki moment, by skorzystać z danej szansy i wkroczyć na drogę szczęścia. Mam wrażenie, że właśnie udało mi się trafić na taką rzadką okazję poznania porywającej historii. 