Trudno niekiedy wyobrazić sobie, jakie cierpienia przechodzili ludzie w czasie II wojny światowej. By nie uległy zapomnieniu, historycy pochylają się nad tragicznymi losami osób, które np. trafiły do obozów zagłady czy koncentracyjnych. Okazuje się jednak, że nie znamy wszystkich miejsc kaźni. Nazistowska machina śmierci działała doskonale, ale pod koniec wojny zaczęto zacierać ślady zbrodni. Są takie miejsca, co do których pozostało wiele znaków zapytania. Czy po latach uda się znaleźć dowódy na to ze rzeczywiście istniały? Joanna Lamparska w książce „Imperium małych piekieł” postanowiła odszukać odpowiedź na pytania, związane przede wszystkim z mało znanym obozem w Sieniawce. Czytaj dalej
„Imperium małych piekieł” – Joanna Lamparska
1
Wakacje powoli przechodzą do przeszlości. Kiedy zaczyna się nowy rok szkolny, pojawia się jednocześnie skojarzenie z inwazją nazistowskich Niemiec na Polskę. Upłynęło już osiemdziesiąt lat od tego wydarzenia. Mamy coraz mniej świadków tego tragicznego momentu w naszej historii. Druga wojna światowa zaczęła się pierwszego września 1939 roku, ale jak przebiegały wakacje w Niemczech? W jaki sposób postrzegali Trzecią Rzeszę zwyczajni ludzie, którzy przyjechali do tego kraju w okresie międzywojnia? 
Od wybuchu drugiej wojny światowej minęło osiemdziesiąt lat, ale wciąż na ten temat nie powiedziano wszystkiego. Wiele rzeczy odkrywamy dopiero teraz, kiedy dystans czasowy pozwala na zmierzenie się z niewygodnymi faktami. Dlaczego niektóre tematy wchodzą do strefy tabu? W taki sposób ludzie radzą sobie z tym, co bolesne, a jednocześnie z czym nie potrafią przejść do porządku dziennego. Bo jak zrozumieć np. to, co wydarzyło się w Jedwabnem? Jak pogodzić się z faktem, że bliscy dokonywali niemoralnych wyborów? Najłatwiej dany problem przemilczeć, aby uległ zapomnieniu. Książka Natalii Budzyńskiej, „Dzieci nie płakały. Historia mojego wuja Alfreda Trzebinskiego, lekarza SS”, z tym problemem się mierzy. 
Nie tak dawno temu Michał Wójcik oraz Emil Marat napisali książkę Ptaki drapieżne. Historia Lucjana „Sępa” Wiśniewskiego likwidatora z kontrwywiadu AK. Tytuł trafił na listy bestsellerów. Nic dziwnego, ponieważ opowieść o „Sępie” Wiśniewskim była naprawdę fascynująca. Teraz sięgnęłam po reportaż historyczny autorstwa Michała Wójcika, w którym opowiada o buncie w Treblince. O tym wydarzeniu wciąż za mało się mówi, być może książka „Treblinka 43. Bunt w fabryce śmierci” chociaż odrobinę zmieni tę sytuację. 
Reportaż „Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz” Hansa Joachima Langa to nowe, rozszerzone wydanie książki dotyczącej eksperymentów medycznych, dokonywanych na kobietach w Auschwitz. Osiemset więźniarek poddano pseudomedycznym badaniom. Przeżyło zaledwie trzysta. Autor opisuje eksperymenty o charakterze ginekologicznym, bo własnie takim poddawano kobiety. Nawet jeśli udało im się przeżyć, to działania nazistowskich zbrodniarzy, zostawiły trwały ślad nie tylko na ciele kobiet, ale również na duszy. Dotykały również istotnej kwestii, jaką jest poczucie własnej wartości. Nieludzkie traktowanie sprawiło, że nawet po wojnie kobiety nie zawsze czuły się w pełni kobietami. 
Gwiazdę okresu międzywojennego, Hankę Ordonówną kojarzymy właśnie dzięki piosence „Miłość ci wszystko wybaczy” z filmu „Szpieg w masce”. Zanim sięgnęłam po biografię tej artystki, nie miałam pojęcia o tym, jakie było jej życie. A przecież stała się ikoną przedwojennej piosenki, choć wtedy nikt nie nazwałby jej piosenkarka, a raczej pieśniarką. Była również aktorką i tancerką. Kobietą, która wykreowała własną legendę. Dzięki książce Anny Mieszkowskiej będziemy mieli okazję przyjrzeć się jej bliżej. Autorka dotarła do prywatnych zapisków i listów Ordonówny i na tej podstawie ją poznajemy. Jaka była artystka intymnie?