Ewa Formella jest pisarką, która od czterech dekad mieszka w Trójmieście. Zadebiutowała w 2010 roku, wydając książkę na zasadach self-publishingu. „Kołysanka dla Łani” to trzecia powieść, którą zaliczyć można do pewnego cyklu. Autorka opiera się w nich na prawdziwych wydarzeniach i wspomnieniach osób, których mocno doświadczyła historia. Często w takich opowieściach możemy zobaczyć naszych przodków. Ewa Formella jednak nie zapomina o teraźniejszości i tym, jaki wpływ mają na nas poprzednie pokolenia. Czytaj dalej
„Kołysanka dla Łani” – Ewa Formella
Odpowiedz
Najnowsza powieść Marty Kisiel pt. „Płacz” należy do cyklu wrocławskiego. Jest to ostatni tom trylogii. Wcześniejsze części: „Nomen omen” oraz 
Seweryna Szmaglewska przez jakiś czas była dla mnie autorką powieści „Czarne Stopy” – o przygodach harcerzy w czasie letniego obozu. Potem okazało się, że jest to również osoba, która jako jedna z pierwszych napisała książkę o obozie zagłady. „Dymy nad Birkenau” zostały wydane już w 1945 roku. W styczniu razem z dwiema innymi więźniarkami Seweryna Szmaglewska uciekła z ewakuacyjnego transportu, zaraz potem postanowiła spisać swoje doświadczenia. W ten sposób powstało świadectwo, które zostało uznane nie tylko za rzetelne świadectwo dokumentujące okrucieństwo oprawców, ale również wybitne dzieło literackie. 
Zaskoczył mnie sukces książki Heather Morris pt. 
Boris Golzio z pewnością zdziwił się, gdy pewnego dnia zadzwoniła do niego starsza pani, która okazała się kuzynką jego babki. Ich spotkanie zaowocowało po kilkunastu latach komiksem „Kroniki Francine R.”. Pani Rivollier pozostawiła po sobie nagrania, świadectwo jej przeżyć wojennych. Kobieta była działaczką francuskiego ruchu oporu, ale wpadła w ręce nazistów. Przez dwanaście miesięcy była więziona i właśnie o tych przeżyciach postanowiła po latach opowiedzieć. Boris Golzio potrzebował kilkunastu lat, by ten przekaz ustny przekształcić na powieść graficzną. 
Powieść Rostelli Postorino pt. „Przy stole z Hitlerem” oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. Włoska pisarka przeczytała w 2014 roku artykuł o Margot Wölk, kobiecie, która w czasie wojny była degustatorką posiłków przywódcy Trzeciej Rzeszy. Dlaczego zdecydowała się opowiedzieć o sobie dopiero, gdy miała dziewięćdziesiąt sześć lat? Kiedy prześledzimy tę opowieść, łatwo będzie zrozumieć Margot Wölk. Jej trudne doświadczenia ujrzały światło dzienne, dzięki temu możemy nie tylko zerknąć na talerz Hitlera, ale poznać ciekawą historię.