Wiele dzieł literackich czeka na nowe tłumaczenia. Dzięki nim czytelnicy wracają do znanych tytułów i niekiedy podejmują dyskusję w związku z tym, jakich zmian dokonano w przekładzie. Niektóre tłumaczenia stają się kontrowersyjne, gdyż przełamują nasze przyzwyczajenia. Swojska „Ania z Zielonego Wzgórza” staje się „Anne z Zielonych Szczytów”, ale czy to coś złego? Kiedy po raz pierwszy czytałam książki Ernesta Hemingwaya, nie przypadły mi do gustu ze względu na to, że nie potrafiłam zrozumieć głównych bohaterów. W pamięci zostały mi skojarzenia: męski świat, skrywanie emocji i nieudane próby dotarcia do tego co ukryte pod górą lodową. Teraz jednak mamy nowe tłumaczenie Rafała Lisowskiego, więc znalazł się pretekst, by sięgnąć ponownie po „Komu bije dzwon”. Czytaj dalej
„Komu bije dzwon” – Ernest Hemingway
Odpowiedz
Mam wrażenie, że wojna w Ukrainie nie spędza nam już snu z powiek, tak jak się to działo na początku. Przyzwyczailiśmy się do niej, choć wciąż budzi niepokój, gdyż jest tak blisko nas. Nie mamy jednak pojęcia, jak wygląda współczesny konflikt zbrojny. Oglądaliśmy może pewne przekazy medialne, nijak to jednak nie oddaje pełnego jej obrazu. Dopiero ktoś, kto się znajdzie w ukraińskim wojsku, będzie umiał się na ten temat wypowiedzieć. Choćby jak wyjaśnić słowo „Null” będące tytułem książki. 
Do lata jeszcze daleko, ale pewnie wielu z nas tęskni za cudownym śródziemnomorskim klimatem. „Rajski ogród” Ernesta Hemingwaya właśnie do takiego świata nas zabiera. Być może do rzeczywistości, którą dzisiaj trudno byłoby odnaleźć. Samotne plaże, malutkie hoteliki z niemal domowym klimatem, pyszne jedzenie oraz trunki i piękni ludzie, którzy nie muszą nigdzie się spieszyć. To oczywiście niedostępne dla większości z nas, ale właśnie tam zabiera nas Ernest Hemingway. 
Jeśli cenisz klasykę literatury, z pewnością zainteresuje Cię najnowsze tłumaczenie opowiadań Ernesta Hemingwaya. Przekładu na język polski dokonał Tomasz S. Gałązka. Zbiór liczy 27 krótkich utworów autora książki „Komu bije dzwon”. Kiedyś nie doceniałam tej twórczości, obecnie dostrzegam kunszt pisarski noblisty, choć nadal poglądy na dany temat mogę mieć zupełnie inne, a jednak pociąga mnie świat wykreowany przez tego pisarza. Dlatego, kiedy tylko widzę, że na ryku trafia się nowie tłumaczenie tej klasyczną literatury, to po nią sięgam. Mam przy okazję szansę, by przypomnieć sobie znane opowieści, ale w tym przypadku poznałam zupełnie nowe historie. 
Wydawnictwo Marginesy zdecydowało się na wznowienie kilku już tytułów książek Ernesta Hemingwaya. Teraz możemy sięgnąć po “Za rzekę, w cień drzew” w nowym tłumaczeniu Agnieszki Wilgi. Przyznam szczerze, że kiedy po raz pierwszy sięgałam po powieści tego autora, jakoś nieszczególnie przypadły mi do gustu. Poznałam najgłośniejsze książki noblisty. Jednak, kiedy dowiedziałam się, że trwają pracę nad przekładami tej klasyki, postanowiłam wrócić do twórczości Ernesta Hemingwaya i poznać przede wszystkim te książki, których do tej pory nie czytałam. 
Nowe przekłady klasyków są bardzo dobrym pretekstem do tego, by wracać do cenionych książek i odkrywać je na nowo. Tymczasem, jakiś czas po tym, kiedy Wydawnictwo Marginesy zdecydowało się na tłumaczenie powieści „Wiosenne wody”, zorientowałam się, że akurat tego tytułu nigdy nie czytałam. Dlatego bardzo chciałam poznać tę książkę Ernesta Hemingwaya i cieszę się, że mi się udało.