Miłośnicy prozy Elżbiety Cherezińskiej znają zapewne cztery tomy cyklu „Północna Droga”. Myślę jednak, że osoby, które jeszcze nie miały okazji na odkrycie opowieści rozgrywających się w X wieku w Skandynawii, będą mieli sporo do poznawania. Pierwszy tom wznowienia pojawił się już jakiś czas temu, teraz można sięgnąć po drugą część, w której skład wchodzą powieści „Pasja według Einara” oraz „Trzy młode pieśni”. Piękne wydanie w grubej oprawie z okładką nawiązującą do średniowiecza nie tylko cieszą oko, ale wprowadzają czytelnika w świat, w którym zderza się północ z wiarą w Odyna i Ragnarök, z nową, chrześcijańską. Czytaj dalej
„Północna Droga. Pasja według Einara. Trzy młode pieśni” – Elżbieta Cherezińska
Odpowiedz
Ann Patchett, znana i ceniona amerykańska pisarka, laureatka wielu prestiżowych nagród za swoje powieści, debiutowała w 1992 roku książką „Święta patronka kłamców”. Historia doczekała się ekranizacji sześć lat później. Polscy czytelnicy dopiero od czerwca tego roku mogą sięgnąć po ten tytuł, ponieważ właśnie został przetłumaczony na język polski przez Aleksandrę Kamińską. Sama doceniłam trzy lata temu powieść autorki pt. 
Kiedy sięgałam po powieść „Lázár”, wiedziałam już, jak młody jest jej autor. Nelio Biedermann podał w jednym z wywiadów, że zaczął pisać tę książkę jako szesnastolatek. Tytuł wydany został po niemiecku na początku ubiegłego roku, kiedy jej autor miał zaledwie 22 lata. Książka szybko stała się bestsellerem, a na listach bestsellerów utrzymywała się w Niemczech przez kilka miesięcy. Teraz, za sprawą przekładu Danuty Fryzowskiej i my możemy sięgnąć po powieść „Lázár”, by przekonać się, z jaką historią mamy do czynienia. 
Magnus Florin jest autorem zarówno powieści, jak i mikropowieści, dramatów, a także esejów. Jego twórczość tłumaczy się na wiele języków. Wydawca podaje, że Florina uznaje się za jednego z najbardziej oryginalnych i cenionych twórców współczesnej literatury szwedzkiej. Teraz możemy sięgnąć po zbiór „Drobne owady”. Składa się on z dwóch niedługich form prozatorskich pt. „Rodzeństwo” oraz „Córka Kartezjusza”. Wcześniej mogliśmy poznać książkę „Ogród” tego autora. Warto też dodać, że Magnus Florin związany jest z teatrem. Będzie to miało znaczenie, gdy poznamy „Drobne owady”. 
Nie udało mi się sięgnąć po książkę „Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet” Antoniny Tosiek od razu, kiedy się ukazała. Mija niemal rok od premiery, ale w końcu poznałam ten ważny tytuł. Książka została doceniona, a jej wydanie zostało uznane za istotne wydarzenie literackie. Zapewne wielu ta publikacja skojarzy się z „Chłopkami” Joanny Kuciel-Frydryszak, ale oczywiście w tym przypadku nie można mówić o kopiowaniu, gdyż autorka książki „Przepraszam za brzydkie pismo” pracowała nad tematem zanim stał się głośny. Zajęła się pamiętnikami pisanymi przez kobiety ze wsi. 
Anna Sakowicz, choć od ładnych paru lat mieszka w Starogardzie Gdańskim, większą część życia spędziła w Stargardzie (wtedy Szczecińskim). Kiedyś te tereny nazywano Ziemiami Odzyskanymi, ale o historii tych miejsc uczono się tylko, jeśli dotyczyły czasów polskich. Czyli od momentu, kiedy takie miasto wkraczało pod inne panowanie, kończyła się edukacja na ten temat. Gdy ziemie dostają się w ręce Polski, zaczynamy naukę historii na nowo. Zostaje niczym niezapełniona dziura dotycząca czasów, kiedy w tych miejscach żyli Niemcy. Anna Sakowicz postanowiła przyjrzeć się Stargardowi w momencie, kiedy władzę w mieście przejęli naziści.