Prawie dekadę temu czytałam książkę „Dave Grohl. Oto moje (po)wołanie” Paula Brannigana. Teraz lider zespołu Foo Fighters sam postanowił zabrać głos. Kiedy muzyk napisze wspomnienia, można podchodzić do nich z dystansem. Czy będą wiarygodne? Jeśli autor wystawia sobie słodką laurkę, lektura okazuje się niestrawna. Takie pytania przychodziły mi do głowy, zanim po raz pierwszy otworzyłam książkę „The Storyteller. Opowieści o życiu i muzyce”. Napisał ją człowiek, którego wielu z nas kojarzy za sprawą zespołu Nirvana oraz Foo Fighters. Łatwo się domyślić, że taka osoba ma wiele do opowiedzenia. Czytaj dalej
„The Storyteller. Opowieści o życiu i muzyce” – Dave Grohl
Odpowiedz
Muzyka jaką słuchamy na co dzień, często towarzyszy nam bezrefleksyjnie. Kiedy jednak zastanawiamy się, czego lubimy słuchać i zaczynamy przyglądać się temu bliżej, utwory muzyczne przestają być tłem. Okaże się, że mają wiele wspólnego z literaturą, bo zmuszają nas do refleksji i wywołują w nas emocje. Podobnie bywa z życiem niektórych artystów. Ich burzliwe doświadczenia mogą stać się pretekstem do napisania niejednej książki. Amerykańska dziennikarka muzyczna, Holly George-Warren w biografii „Janis. Życie i muzyka” sportretowała artystkę, która odeszła za wcześnie, choć jej gwiazda dopiero zaczęła błyszczeć. 
Kiedy wielcy i sławni piszą książki, zaraz pojawia się poczucie zwątpienia, czy to przypadkiem nie mamy do czynienia z dziełem, które trudno zaliczyć do literatury. Tymczasem, jeśli ktoś czytał 
Kiedy zechcemy przyjrzeć się bliżej temu, jak zmieniała się kultura, a w tym muzyka w drugiej połowie XX wieku, prędzej czy później będziemy mieli do czynienia z pukiem. Skąd się wziął? Gdzie się narodził? Czy miał wpływ na politykę, na modę, albo sztukę? Na te wszystkie pytania znajdziemy odpowiedź w książce „Please kill me. Punkowa historia punka”. Jej autorami są Legs McNeil oraz Gillian McCain. Pierwsza osoba, którą wymieniłam, to amerykański dziennikarz muzyczny. Właśnie on jest jednym z trzech z założycieli kultowego pisma „Punk”, od tego magazynu wywodzi się nazwa subkultury punkowej. Natomiast Gillian McCain jest kanadyjską poetką, która koordynowała programy poetyckie w nowojorskim kościele św. Marka, w którym występowała choćby Patti Smith. 
Do tej pory najczęściej sięgałam po biografie zespołów, czy piosenkarzy anglojęzycznych. Kiedy jednak dowiedziałam się, że wydana zostanie książka Leszka Gnoińskiego o Republice, nie mogłam przejść obok niej obojętnie. Autor biografii jest uznanym dziennikarzem muzycznym, który ma na swoim koncie książki o Kaziku, Myslovitz oraz jest współtwórcą „Encyklopedii polskiego rocka”. Biografia „Republika” przyciąga wzrok minimalistyczną okładką oraz objętością, ponieważ publikacja ma ponad 750 stron. 
Muzyczni idole nastolatków. Co się z nimi dzisiaj stało? Kiedyś uwielbiałam zespół Guns N’ Roses, słuchałam ich na okrągło, zdobywałam plakaty z niemieckich kolorowych pism, a potem z pierwszych magazynów muzycznych dla młodzieży wydawanych w Polsce. Natomiast moja świnka morska te postery namiętnie ogryzała – cóż to była za strata… Choć ich muzyka wciąż mi towarzyszyła, to o zespole praktycznie zapomniałam. Kiedy w mediach pojawia się Axl Rose, w niczym nie przypomina tego charyzmatycznego młodzieńca ze wspaniałym głosem. A co z pozostałymi członkami Guns N’ Roses? Dzięki wydanej jakiś czas temu autobiografii Duffa McKagana pt. „Sex, drugs & rock n’roll… i inne kłamstwa”, mogłam poznać historię basisty zespołu.