Serial „Kraina Lovecrafta” cieszy się sporym uznaniem i zbiera wiele pozytywnych recenzji ze strony krytyków i samych widzów. Adaptacja HBO zbiegła się u nas z premierą książki o tym samym tytule autorstwa Matta Ruffa. Tytuł z pewnością zaintryguje miłośników prozy Samotnika z Providence, ale ci którzy nie znają jego twórczości nie muszą się obawiać. Matt Ruff pokazuje jednak, że strachy z uniwersum Lovecrafta to nic w porównaniu ze złem, które potrafi wyrządzić jednemu człowiekowi drugi człowiek. Czytaj dalej
„Kraina Lovecrafta” – Matt Ruff
Odpowiedz
Historie o charakterze kryminalnym cieszą się niesłabnącym powodzeniem. Mamy jednak najczęściej do czynienia z fikcją. Dlaczego jednak takim powodzeniem cieszą się filmy, książki i podcasty opisujące prawdziwe zbrodnie? Każdy, kto czytał „Z zimną krwią” Trumana Capote z pewnością w napięciu śledził tę historię. Książki o parte na prawdziwych wydarzeniach kryminalnych nazywane są z języka angielskiego True crime i należą do literatury reportażowej, non-fiction. „Obsesja zbrodni” Michelle McNamara to przykład właśnie takiej literatury. 
Świetnie przyjęty przez publikę serial „Unorthodox” wyprodukowany przez Netflixa, powstał dzięki książce pod tym samym tytułem. Deborah Feldman opisała w nim zamknięte środowisko, znane tylko nielicznym. Już podtytuł książki „Jak porzuciłam świat ortodoksyjnych Żydów” podpowiada, że mamy do czynienia z historią opartą na osobistych doświadczeniach. Zanim jednak sięgnę po obraz, najpierw postanowiłam przyjrzeć się książce. 
Kiedy zauważyłam, że w zapowiedziach wydawniczych pojawiła się książka „Nic o mnie nie wiesz”, zaczęłam się zastanawiać nad tajemniczym autorem powieści. Okazało się, że E. G. Scott to pseudonim literacki Elizabeth Keenan i Grega Wandsa. Oboje piszą, ale „Nic o mnie nie wiesz” to ich wspólny debiut literacki. Książka zaliczana jest do gatunku domestic noir. Jest to thriller i kryminał w jednym, ale zamiast typowego śledztwa prowadzonego przez detektywów (choć śledczy też się pojawią), będą rozgrywki do jakich dochodzi w związku małżeńskim. 
Jørn Lier Horst jest autorem powieści kryminalnych. Nawet jeśli pisze książki dla dzieci, to również wtedy mamy do czynienia z tematyką detektywistyczną. Powieści norweskiego pisarza o Williamie Wistingu (dla dorosłych) cieszą się popularnością, zdobyły też wiele nagród. Autor potrafi być wiarygodny, gdy kreśli historie kryminalne, ponieważ sam był szefem wydziału śledczego Okręgu Policji w Vestold i zna sposoby działania śledczych od podszewki. Od kilku lat Horst poświęca się wyłącznie pisarstwu. 
Kiedy oglądałam serial „Stranger Things”, zaskoczyło mnie to, że dzięki niemu udało mi się poczuć jeszcze raz te emocje, których doświadczałam, gdy jako nastolatka oglądałam filmy typu „Niekończąca się historia”, „E.T.”, w połączeniu z klimatem „Archiwum X”, czy „Miasteczka Twin Peaks” oraz serialem „Cudowne lata”. Brzmi to jak jeden wielki miszmasz, ale produkcję Netflixa śledzi się z zainteresowaniem i napięciem. Podczas oglądania serialu narasta poczucie grozy, a oprócz tego udało się producentom powiązać to z tym klimatem charakterystycznym dla lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Niby wszystko już było, jednak umiejętne skonstruowanie fabuły, budowanie napięcia, w powiązaniu ze świetną grą aktorską (np. Winony Ryder) wystarczyło, by widzowie pokochali „Stranger Things”.