Czytałam już w tym roku książkę o Marii Callas. Wprawdzie drugą główną bohaterką była Jackie Kennedy, a zestawiono je ze sobą przez miłosną relację z Onassisem. Obie kobiety do dziś wpływają na nasze emocje ze względu na to kim były i jaką miały pozycję w świecie. Książka „Maria i Jackie” Gill Paul jest jednak zupełnie inna, niż „Callas, moja rywalka” Érica-Emmanuela Schmitta po którą właśnie sięgnęłam. Francuski pisarz uwielbiany jest ze względu na umiejętność kreowania historii wraz z wiarygodnym bogactwem psychologicznym postaci. Co zatem otrzymamy w książce Érica-Emmanuela Schmitta? Czytaj dalej
„Callas, moja rywalka” – Éric-Emmanuel Schmitt
Odpowiedz
Tęsknię za wiosną, dlatego kiedy tylko ujrzałam okładkę książki pt. „Ja śpiewam, a góry tańczą”, poczułam pierwszą pokusę. Zaraz za moim wzrokiem podążyła druga pokusa, a wraz z nią ręka, by sięgnąć po ten tytuł i przyjrzeć się temu, co o nim napisano na okładce. Przede wszystkim chciałam poznać autorkę powieści. Irene Solà należy do młodego pokolenia pisarzy katalońskich. Wszyscy miłośnicy literatury z pewnością słyszeli o Jaume Cabré. Teraz czas poznać Irene Solà. Jej „Ja śpiewam, a góry tańczą” to najnowsze dzieło pisarki, wyróżnione Europejską Nagrodą Literacką 2020, Nagrodą Llibres Anagrama, Nagrodą Punt de Llibre pisma internetowego „Núvol”, Nagrodą Cálamo oraz Nagrodą im. Marii Àngels Anglady. Ponadto tytuł pojawił się w rankingu „The Guardian” wśród najlepszych książek prozatorskich 2022 rok. Według mnie całkiem imponująca lista, jak na jedną lekturę. 
Kiedy sięgam po książki Barbary Gawryluk, spodziewam się ciekawych historii, które można śmiało czytać dzieciom. Często zabieram ze sobą te tytuły przy okazji głośnego czytania, ponieważ wiem, że maluchy (i starszaki) z uwagą będą czekały na rozwój wydarzeń. Gdy wybuchła wojna w Ukrainie, świetnie sprawdziła się opowieść 
Legendy, podania, baśnie. Wszyscy się wychowaliśmy na tego typu opowieściach, ale wydaje się, że powoli zamiera tradycja przekazywania sobie historii przekazywanych z pokolenia na pokolenie. A może wciąż w nas tkwi potrzeba wysłuchiwania lub opowiadania niesamowitych i fantastycznych historii? Magdalena Kubasiewicz uznała, że dawne fantastyczne legendy wciąż są żywe, ale należy je nieco uwspółcześnić, by dotarły do odbiorców. Sens pozostanie ten sama. Miłość, namiętność, zbrodnia są przecież tak stare, jak człowieczeństwo i opowieść.