Kiedy zobaczyłam w zapowiedziach wydawniczych, że w księgarniach pojawi się nowa książka Doroty Masłowskiej, poczułam się zaintrygowana. Jeszcze bardzie mnie zaciekawiło to, że „Bowie w Warszawie” jest dramatem. Zresztą został on już zaprezentowany na scenie Teatru Studio w reżyserii Marcina Libera. O czym jest ta historia może zaskoczyć wszystkich tych, którzy spodziewają się dokładnie tego, co sugeruje tytuł. Czytaj dalej
Historie, które opowiada John Irving właściwie nie mają prawa się zdarzyć w zwyczajnym świecie. Jeśli już to gdzieś daleko stąd, komuś, kogo nie znamy. U amerykańskiego pisarza dzieją się one tu i teraz, a na dodatek bohaterowie tego pisarza są jak magnes przyciągający komplikacje życiowe i inne nieszczęścia. John Irving posiada pewną paletę tematów oraz motywów, które nam dawkuje w różnych ilościach i o różnej intensywności. Pisarz lubi prowokować, ironizować, pozwala nam na uśmiech podczas lektury, ale także zmusza do myślenia. Czytaj dalej
Często zastanawiam się, czy przeczytana przeze mnie książka przetrwa próbę czasu. Chodzi mi również o to, jak odbierałam powieść jako dorastający czytelnik i teraz, po kilkunastu latach. Moja przygoda z książkami Johna Irvinga trwa już niemal dwie dekady. Tytuły takie jak „Świat według Garpa”, „Regulamin tłoczni win”, czy „Modlitwa za Owena” wprowadziły mnie w nowe rejony, gdzie wątki tragiczne i komediowe mają wspólny cel – zainteresować czytelnika opowiedzianą historią. Oprócz tego Irving pokazał mi zupełnie nieznaną mi Amerykę, a dokładniej przemiany społeczne, jakie w niej zachodziły w kolejnych dekadach po II wojnie światowej. Czytaj dalej