Łukasz Orbitowski dzięki ostatnim swoim książkom pokazał, że świetnie radzi sobie jako pisarz opowiadający o współczesnym świecie posługując się konwencją realistyczną. „Inna dusza” okazała się literackim majstersztykiem. Po takiej książce trudno napisać kolejną, na dodatek lepszą. „Exodus” to powieść inna, ale poruszająca podobny temat. Łukasz Orbitowski widzi w ludzkim wnętrzu mrok i nad nim się zastanawia. Dlaczego wybieramy zło, skoro przecież każdy z nas słyszał, że powinien podążać ku dobru? Czy rzeczywiście ów ostatni wybór jest najtrudniejszy? Czytaj dalej
„Exodus” – Łukasz Orbitowski
4
Kanadyjską pisarkę, Madeleine Thien, zauważyła sama Alice Munro. Kiedy sięgniemy po książkę „Nie mówcie, że nie mamy niczego”, szybko zrozumiemy dlaczego tak się stało i to nie tylko z tego powodu, że powieść została nominowana do prestiżowej Nagrody Bookera. Autorka opowiada o trzech pokoleniach Chińczyków. Poznawanie ich losów pozwala przyjrzeć się współczesnej historii Chin, a także poznać prawdziwe oblicze systemu totalitarnego. 
Psalm 44 znajduje się w biblijnej „Księdze Psalmów”. Ten utwór lamentacyjny przypisuje się Synom Koracha. Kiedy sięgniemy po psalm, zobaczymy naród Izraela odrzucony przez Boga. Ludzi, którzy nie wiedzą dlaczego Stwórca się od nich odwrócił, ale wierzą, że mimo iż Bóg nie ingeruje w ich sprawy, mogą Mu zaufać. Co prócz tytułu łączy ten starotestamentowy utwór z książką Danilo Kiša, pisarza uważanego za jednego z ważniejszych twórców serbskich? Od niedawna możemy sięgnąć po tłumaczenie jego debiutanckiej powieści pt. „Psalm 44”, która została wydana w 1962 roku. 
Książkę Anny Sakowicz „Już nie uciekam” dawkowałam sobie po troszeczkę, podobnie jak Charlie z powieści Roalda Dahla sięgał po czekoladę. Przyzwyczaiłam się do głównej bohaterki Joanny, ale miałam świadomość, że czytam trzecią, ostatnią część „trylogii kociewskiej”, stąd moje wolne poznawanie tej historii. Premiera powieści „Już nie uciekam” miała miejsce w połowie marca, ale przecież nie tak dawno temu mogliśmy poznać inną książkę tej autorki pt. 
Reportaż Włodzimierza Nowaka pt. „Niemiec. Wszystkie ucieczki Zygfryda” dotyka problemu, o którym wciąż trudno się mówi, choć wydaje się nam, że wiele lat minęło od czasów, kiedy był najbardziej dotkliwy. Kiedy skończyła się druga wojna światowa łatwo było określić, kto jest zły. Propaganda PRL-owska wmawiała nam, że byli to Niemcy. Po wysiedleniach nie miało już ich być w Polsce, a jednak co jakiś czas trafiali się tacy, których tożsamość trudno było jednoznacznie określić. Wystarczyło, że w czasie wojny, albo krótko po, ze związku Polki i Niemca (albo odwrotnie) urodziło się dziecko. Kim ono zatem było? 
Ucieczka. Taki motyw bardzo często pojawia się w literaturze, a związany jest z ludzką potrzebą wolności. Kiedy nie czujemy się swobodni, niekiedy jedynym wyjściem jest odejście. Tak przecież zrobił słynny Lew Tołstoj, choć skończyło się to dla niego tragicznie (można przeczytać o tym zrealizowanym marzeniu w książce Pawła Basińskiego „Lew Tołstoj. Ucieczka z raju”). Również w najnowszej powieści Wita Szostaka pt. „Wróżenie z wnętrzności” owa potrzeba ucieczki się pojawia i staje się tematem powieści.