Mam wrażenie, że literatura japońska jest ostatnio bardzo popularna, gdyż widzę coraz więcej książek z tego kraju tłumaczonych na język polski. Jednocześnie coś mnie również przyciąga do tych tytułów, choć często są zupełnie różne od tego, co znam z własnego podwórka. Zupełnie inne tempo akcji, odmienny nastrój i ukryte emocje. Te ostatnie niekiedy sprawiają, że obawiam się, że coś może mi umknąć. Książka „Dziwna pogoda w Tokio”, Hiromi Kawakami właśnie do takich należy. Trzynaście lat temu mogliśmy już poznać tę historię, ale pod innym tytułem: „Sensei i miłość” w tłumaczeniu Anny Zalewskiej. W tym roku otrzymujemy wznowienie pod zmienionym tytułem, choć tej samej translatorki. Czytaj dalej
„Dziwna pogoda w Tokio”, Hiromi Kawakami
2
Powieść „Anatomia szczęścia” choć jest debiutem prozatorskim Anne Rabe, stała się tytułem, o którym głośno dyskutowano w Niemczech, czyli w kraju pisarki. Autorka urodziła się w NRD w 1986 roku, na trzy lata przed upadkiem muru berlińskiego. Ci, którzy radzili sobie w systemie Niemiec Wschodnich, przekonani o wyższości ich kraju nad RFN, nagle musieli odpowiedzieć sobie na wiele pytań i odnaleźć nową drogę. Autorka książki pokaże nam, jaka była cena zjednoczenia i jakie przyniosła skutki ludziom dorastającym w tych czasach. 
Na okładce powieści „Shy” Maxa Portera widzimy kasetę magnetofonową. Dla takich młodych ludzi mocno po czterdziestce jak ja, stanowi to pewien symbol. Każdy, kto posiadał taki przedmiot i walkmana, mógł wyrwać się na chwilę z nie zawsze przyjemnej rzeczywistości oraz znaleźć się gdzie indziej. Ponadto kolejnym elementem, który może przyciągnąć wzrok, jest logo platformy Netflix. Książka doczekała się adaptacji filmowej z udziałem Cilliana Murphy’ego. Zanim jednak obejrzę film, wolę poznać pierwowzór. 
Wydawnictwo Czarne oferuje czytelnikom serię „nowa klasyka*”. Dzięki niej możemy poznać zagraniczne tytuły, które nie dotarły do nas wcześniej, albo możemy odkryć ponownie. Kiedy po latach zostały docenione i zauważone i u nas zaczynają pojawiać się wznowienia i pierwsze wydania. Tak było w przypadku węgierskiego Noblisty László Krasznahorkaiego, którego od niedawna poznajemy właśnie dzięki tej serii. Teraz możemy sięgnąć po powieść „Pokój Vilhelma”, ostatnią książkę Tove Ditlevsen, jaka została wydana w Danii na rok przed jej śmiercią w 1976 roku. 
Jeśli kochacie koty, z pewnością zauważyliście, że w literaturze japońskiej są one również bardzo widoczne. Bo kto nie lubi się relaksować oglądaniem filmików z mruczkami? Mnie również trochę się to udzieliło, więc z chęcią sięgnęłam po niedawną premierę: „Kot pierwszego kontaktu”. Opowiadania autorstwa Shō Ishidy są już trzecią częścią niezwykle popularnej serii, która w Polsce ukazała się nakładem Wydawnictwa Marginesy. Przeczytałam 
Wojciech Chmielarz przyzwyczaił mnie do określonej konwencji. Spodziewam się zwykle opowieści o charakterze kryminalnym, ewentualnie książki sensacyjnej z elementami thrillera. Tymczasem otrzymałam coś innego. W „Tam, gdzie zmrok zapada szybciej” znajdziemy coś z thrillera, ale również horroru. Tak naprawdę to nie pierwsza taka powieść Wojciecha Chmielarza wykraczająca poza konwencję kryminalną. Pamiętam „Królową głodu”, powieść postapo, ale również taką, w czasie lektury której pojawiała się groza i strach.