Wyobrażam sobie, jak przyjemnie byłoby wybrać się na Islandię i przemierzyć ją na rowerze. Oczywiście pod warunkiem, że akurat byłyby odpowiednie do tego warunki atmosferyczne. Chciałabym zobaczyć te niesamowite widoki. Jednak surowy klimat nie sprzyja temu, by wyspa była samowystarczalna i dawała swoim mieszkańcom wszystko, czego potrzebują. Zresztą niewiele jest państw, które poradziłyby sobie bez współpracy z innymi. Wystarczy sobie przypomnieć Koreę Północną. Co mają wspólnego te moje wynurzenia z debiutancką książką Sigríður Hagalín Björnsdóttir, oprócz tego że sama autorka jest z Islandii? Czytaj dalej
„Wyspa” – Sigríður Hagalín Björnsdóttir
4
Rodzinne historie mogą zainspirować takich reporterów jak Małgorzata Szejnert. Tego nazwiska nie trzeba przedstawiać miłośnikom gatunku, czy ludziom, którzy chcieliby podążać jej śladem i zajmować się literaturą faktu. Poznałam ostatnie wydane książki Małgorzaty Szejnert: „My, właściciele Teksasu. Reportaże z PRL-u” oraz 
Współczesna powieść anglojęzyczna do tej pory nie przenosiła mnie na szkockie pustkowia. Autorka książki „Nocne czuwanie”, Sarah Moss, urodziła się w Glasgow, a potem mieszkała w Manchesterze, czyli najbardziej związana była z północną częścią Wielkiej Brytanii. Być może dlatego akcja jej powieści rozgrywa się na Colsay, fikcyjnej szkockiej wyspie przypominającej nieco te istniejące naprawdę w archipelagu Orkady czy na Szetlandach. 
Jeszcze w poprzednim wieku wyjątkowe z wyglądu osoby często trafiały do cyrku i stanowiły nie lada atrakcję dla tłumów. Kobieta z brodą, bliźnięta syjamscy, czy mężczyźni łamiący w rękach podkowy wystarczyli, by wyciągnąć od ludzi rządnych rozrywki, pieniądze. Gdzie dzisiaj są te osobliwe postacie, które tak bardzo różniły się od zwykłych śmiertelników, jakąś nietypową cechą? Ransom Riggs, pisarz pochodzący ze Stanów Zjednoczonych, postanowił dać nam o nich opowieść. Na podstawie jego książki: „Osobliwy dom pani Peregrine” został nakręcony film. Warto dodać, że nieprzypadkowo jego reżyserem został sam Tim Burton. 
Pogoda się poprawia, robi się coraz cieplej, więc dzieci (i nie tylko) marzą o lecie. Kiedy nadejdą upragnione wakacje okazuje się czasami, że wieje nudą. Tiril i Oliver mają właśnie taki problem. Nacieszyli się wolnymi dniami i zastanawiają się co robić. Jako, że są młodymi, choć już całkiem doświadczonymi pogromcami złoczyńców, szybko znajdą zajęcie. Całkiem nieoczekiwanie na członków Biura Detektywistycznego nr 2, czeka ciekawe zadanie. Właściwie przypływa pustą łodzią. 
Zima, śnieg, ferie. O czym można wtedy marzyć? Przyznam, że najchętniej wyjechałabym do ciepłych krajów. Uciekła przed szarugą, bo częściej jest właśnie buro, niż biało. Podobne pragnienie miała Tola, bohaterka książki autorstwa Sylvii Vanden Heede. Doskonale znamy tytułowe postacie. Dlatego właśnie sięgnęliśmy po trzecią część – „Felka i Tolę na wyspie”.