Fernanda Melchor jest znaną meksykańską pisarką. Mieliśmy okazję poznać jej książki również w Polsce. Zaczęłam od powieści „Czas huraganów”, nominowanej zresztą do Międzynarodowej Nagrody Bookera. Potem poznałam reportaż „To nie jest Miami”. Jednak dopiero niedawno przetłumaczona została na język polski jej debiutancka powieść pt. „Fałszywy zając” („Falsa liebre”, 2013). Okazało się, że i tu miałam okazję zobaczyć świat, o którym nie zawsze chcemy wiedzieć: brutalność i nędza nie są za bardzo atrakcyjne, gdyż lektura takich opowieści wywołuje ból i nie jest zbyt rozrywkowa. Czytaj dalej
„Fałszywy zając” – Fernanda Melchor
Odpowiedz
Neige Sinno jest francuską pisarką. Sięgnęłam po jej książkę „Ponury tygrys” ze względu na temat, jaki porusza. Nie będzie tu miejsca na śmiech, gdyż autorka mówi w tej publikacji o nadużyciach seksualnych, jakie stosował wobec niej ojczym. Mężczyzna dopuścił się najgorszych rzeczy, jakie można sobie wyobrazić. Dlaczego mam zatem czytać książkę o tak nieprzyjemnych sprawach? Jeśli o mnie chodzi, to z pewnością ważna jest ofiara i jej głos. Właśnie ona powinna być na pierwszym miejscu. Należy jej wysłuchać. Co chce nam przekazać? Czy jesteśmy w stanie coś jej zaoferować więcej niż swoją uwagę? Większość z nas nawet nie potrafi sobie wyobrazić, co czuje tak skrzywdzona osoba. 
W kwietniu tego roku przeczytałam powieść Jędrzeja Pasierskiego pt. 
Książka pt. „Wstręt” to druga powieść Malwiny Pająk. Niestety nie poznałam debiutanckiego „Lukru” tej twórczyni. „Wstręt”, zaintrygował mnie ze względu na opis na okładce. Miał zabrać mnie w dziwne lata dziewięćdziesiąte, czyli lata mojej młodości. Czy znalazłam się w znanym mi świecie? Od początku ostrzegę przyszłych odbiorców, że nie jest to historia dla każdego, ponieważ dotyka problemu zaburzeń odżywiania. Nie wszyscy powinni po nią sięgać. 
Miłośnicy powieści kryminalnych oraz opowieści opartych na prawdziwych zbrodniach mają z czego wybierać. Lubimy historie mrożące krew w żyłach. Okazuje się jednak, że prawda niekiedy wyprzedza fikcję. Gregg Olsen, który specjalizuje się w książkach z literatury kryminalnej oraz literatury faktu, z pewnością doskonale o tym wie. To, co otrzymamy od niego w „Nikomu ani słowa” przeraża ze względu na to, że wydarzyło się naprawdę. Niby daleko od nas, ale przecież mogło stać się wszędzie. 
Gdybym miała wymienić jednego pisarza, który kojarzy mi się z literaturą prosto z dalekiej Australii, byłby to Richard Flanagan. Myślę, że wielu czytelników myślałoby podobnie. Teraz miałam okazje sięgnąć po powieść autorki, którą rekomenduje wymieniony przeze mnie autor. Richard Flanagan nazywa książkę „Plon” Tary June Winch przełomową dla czarnej i białej Australii. Pisarka wywodzi się z rdzennego ludu Wiradjuri i porusza w swojej powieści problem języka i tożsamości. Oglądamy w niej doświadczenia rdzennej ludności, a także to jakie były skutki przemocy stosowanej na rdzennych mieszkańcach Australii.