Zaczął się nowy rok szkolny. Dla dzieci oznacza to powrót do szkół, zajęć i różnych obowiązków. Jesień to też czas, kiedy w księgarniach pojawia się wiele nowych tytułów, a dorośli na nowo zachęcają tych młodszych do czytania. Do księgarń powróciła pewna świnka. Chodzi o Batpig. Poznałam ją za sprawą komiksu „Zobaczyła świnka niebo”. Kilka dni temu premierę miał drugi tom: „Batpig. Świnka wysokich lotów”. Twórcą komiksów jest Rob Harrell, a tekst na język polski przełożyła Anna Lewicka. Czytaj dalej
„Batpig. Świnka wysokich lotów” – Rob Harrell
Odpowiedz
Widzieliście kiedyś latające prosiaki? Oczywiście, odpowiedzą wszyscy z wybujałą fantazją. Wystarczy zamknąć oczy i już. Można też powiedzieć: „Nie wyobrażaj sobie latającej świnki”… Powinno podziałać natychmiast. Jeśli i to nie pomoże, pozostaje do wyboru powieść graficzna Roba Harrella. Książka „Batpig. Zobaczyła świnka niebo” skierowana jest do czytelników od siódmego roku życia, ale również do tych, którzy cenią sobie superbohaterów ukazanych w krzywym zwierciadle, z dystansem i humorem. 
Kiedy jest mi źle i nic nie wychodzi tak, jak sobie zaplanowałam, miło trafić na taką książkę jak „Niespokojni ludzie” Frederika Backmana. Nie zwróciłam wcześniej uwagi, że na Netflixie dostępny jest serial o takim samym tytule. Podobno całkiem popularny. Po lekturze książki już rozumiem, dlaczego producenci zdecydowali się na zekranizowanie powieści. Co takiego wyjątkowego jest w „Niespokojnych ludziach”? Gdybym miała ograniczyć się do kilku słów, to powiedziałabym, że jej niezwykle pozytywne przesłanie. 
Przez wiele lat nie doceniałam audiobooków. Włączałam je dzieciom, słuchaliśmy ich często razem w samochodzie, gdy podróż trwała na tyle długo, by móc wczuć się w historię. Kiedy rozpoczęła się pandemia, wtedy odkryłam audiobooki na nowo, ale już dla siebie. Tyle że nie każda wysłuchiwana książka jest w stanie oderwać moich myśli od obecnie trwających problemów, z jakimi mamy do czynienia. A jednak potrzeba nam namiastki normalności, by jakoś funkcjonować. Co zatem dobrze się u mnie sprawdziło? 
Najnowsza książka George’a Saundersa, po którą mogą sięgnąć polscy czytelnicy, wcale nie jest taką świeżynką. Na „Sielanki” trzeba było czekać ponad dwadzieścia lat. W USA zbiór został wydany w 2000 roku. Wydaje się, że po takim czasie książka mogłaby stracić co nieco ze swojej świeżości, ale nic bardziej mylnego. Okazuje się, że historie zebrane w tym zbiorze opowiadań są aktualne i czytając je ani przez chwilę nie zastanawiamy się nad tym, kiedy powstały. Nie ma to żadnego znaczenia. Warto dodać, że „Sielanki” poznajemy dzięki przekładowi Michała Kłobukowskiego. 
Patrick deWitt zaskoczył i zachwycił czytelników po raz pierwszy za sprawą słynnych