Łatwo obarczać rodziców o wszystko, co nam się nie udaje. W końcu to oni nas wychowywali, dawali takie, a nie inne dzieciństwo. Co jednak myśleć o ojcu, jeśli porzucił własnego syna, kiedy ten był zaledwie trzylatkiem? Trudno znaleźć jakiekolwiek wytłumaczenie dla tej sytuacji, zwłaszcza jeśli matka nie za bardzo chce wracać do tematu. Dla niej również może być to niezwykle trudne doświadczenie. Mimo to nieobecny ojciec gdzieś w świecie pozostawia po sobie ślad. Główny bohater książki pt. „Korzenie” postanawia, go odnaleźć. Czytaj dalej
„Korzenie” – Miika Nousiainen
Odpowiedz
Kiedy zerkamy w przeszłość, często okazuje się, że nasza wiedza o przodkach jest niewielka. Niestety bywa już za późno, by uzupełnić pewne luki. Do takich przemyśleń dojdziemy podczas lektury powieści „Skrawki przeszłości” Anny Sakowicz i w podobny sposób o swoim pochodzeniu w posłowiu mówi sama pisarka. Książka ma właśnie swoją premierę, a ja sięgnęłam po tę historię tak szybko, jak tylko mogłam. Ciekawa byłam kolejnej sagi autorki. Poprzednia cieszyła się wielkim powodzeniem. Po „Jaśminowej sadze” przyszedł czas na kolejną – muślinową. 
Znacie pytanie: „Skąd jesteś?”. Nie raz je słyszymy, kiedy poznajemy nową osobę, czy to podczas wyjazdów, albo przypadkowych spotkań. Takie na pozór proste sformułowanie może jednak wymagać złożonej odpowiedzi, obejmującej całą książkę. Saša Stanišić, jak podaje wydawca, jest niemieckojęzycznym pisarzem pochodzenia bośniackiego. Już to brzmi dość skomplikowanie i wymaga od nas skupienia. Książka „Skąd”, po którą możemy od niedawna sięgnąć, otrzymała w 2019 roku nagrodę Deutscher Buchpreis przyznawaną dla najlepszej powieści roku. 
Jeśli oglądaliście serial pt. 
Mihail Sebastian był rumuńskim dramaturgiem i powieściopisarzem żyjącym i tworzącym w pierwszej połowie XX wieku. Jego żydowskie pochodzenie sprawiło, że jako świadek rodzącego się w Rumunii faszyzmu, z niepokojem patrzył w przyszłość. Radykalizację postaw społeczeństwa opisał w powieści „Od dwóch tysięcy lat”. Wydana w 1934 roku wywołała skandal, zarówno w środowisku żydowskim, jak i wśród prawicowych kręgów. Na głosy krytyki autor odpowiedział esejem „Jak zostałem chuliganem”. Mimo to jako twórca wciąż pozostawał na uboczu. Dopiero wydane w 1996 roku „Dzienniki 1935-1944” przyniosły mu spóźnione uznanie, ponieważ Mihail Sebastian zginął tragicznie w 1945 roku. 
Maciej Płaza w swej dotychczasowej twórczości zwracał uwagę czytelników na wieś. Tam rozgrywałą się akcja debiutanckiej książki „Skoruń”, podobnie się dzieje w „Robinsonie w Bolechowie”. Miejsce opisywane przez pisarza niekoniecznie jest sielankowe. Nie charakteryzują go słowa z pieśni Kochanowskiego „Wsi spokojna, wsi wesoła”. Widoczna jest jednak pewna tęsknota za tym dawnym punktem oparcia, ale nie tylko. „Robinson w Bolechowie” to również opowieść o artyście i jego sztuce. Najnowsza powieść Macieja Płazy została doceniona przez jury w konkursie Angelus 2018.