Diagnoza ADHD może wywołać pewien mętlik w głowie osoby, która ją otrzymuje. Z jednej strony wiele tłumaczy, ale niewiele zmienia. Wciąż człowiek jest przecież taki sam. Obecnie wielu dorosłych celebrytów, gwiazd ogłasza światu, że żyją z ADHD. Nie przeszkodziło im to osiągnąć to, co nazwalibyśmy sukcesem. Jako dzieci mogli mieć przez lata opinię niewychowanych czy byli nazywani niegrzecznymi. Teraz jednak sporo się zmienia, ponieważ wiedza na ten temat jest coraz większa. Oczywistością jest, że uczniowie z diagnozowanym ADHD nie powinni być w żaden sposób napiętnowani, a wspierani. Książka „ADHD. Jak to ogarnąć?” Soli Lazarus ma być taką publikacją, która pomoże nastolatkom z „nadpobudliwością” zrozumieć siebie i wprowadzić zmiany ułatwiające codzienne życie. Czytaj dalej
„ADHD. Jak to ogarnąć? Sprawdzone lifehacki dla nastolatków” – Soli Lazarus
Odpowiedz
Niecierpliwie czekam na książki laureatki Literackiej Nagrody Nobla, Annie Ernaux. „Życie zewnętrzne” to najnowsza publikacja francuskiej pisarki przełożona na język polski. Kiedy Kiedy wzięłam do ręki zbiór, zwróciłam uwagę na tytuł. Mam wrażenie, że we współczesnym świecie sugeruje się nam, byśmy skupiali się na sobie, na tym co wewnętrzne, a tu mamy odwrotną sytuację. Obserwację tego, co dzieje się wokoło. Jak przyglądać się światu, nie będąc jednocześnie posądzonym o podglądactwo? Potem skierowałam uwagę na objętość książki: Po raz kolejny otrzymujemy tytuł autorki niezbyt obszerny, choć obejmujący zapiski z kilku dekad. 
Czy Wit Szostak kojarzy się Wam z literaturą dla dzieci? Mnie nie i rzeczywiście, do tej pory książki pisarza skierowane były do dorosłych czytelników. Z kolei najnowsza publikacja Wita Szostaka pt. „Wylinka” to powieść dla młodych odbiorców. Takich od około dziesiątego roku życia. W takim wieku są bohaterowie tej książki, ale nieco starsi też mogą spokojnie sięgnąć po powieść. Już pierwszy rzut oka na „Wylinkę” przyciągnie wzrok przyszłego czytelnika. Otrzymujemy grubą oprawę, a wewnątrz znajdziemy klimatyczne ilustracje Aleksandry Krzanowskiej. 
Dorastałam w świecie, w którym nikomu się nie śniło, że można mówić dziecku, iż ma wpływ na otaczający go świat. Nic dziwnego, po stanie wojennym dominowało poczucie beznadziei. Znaliśmy na pamięć takie piosenki, jak „Mniej niż zero” Lady Pank, ale jeszcze nie powstał utwór „Jeszcze będzie przepięknie”. Wspominam o piosenkach, a przecież najcudowniejszy świat był zamknięty w książkach. Wystarczyło je otworzyć i przenieść się do innej rzeczywistości. Onjali Q. Rauf, autorka książki „Świat pełen nadziei'”, doskonale zna moc słów. Sama wykorzystała je, by dać młodym czytelnikom świadomość, jak wielką mają siłę, którą warto z siebie wydobyć, by działać na rzecz siebie oraz innych. 
Michał Cichy za poprzednią książkę „Zawsze jest dzisiaj” otrzymał w ubiegłym roku Nagrodę Literacką Gdynia oraz została nominowany do Nagrody Conrada. Ta niepozorna, bo nie licząca nawet stu stron książka zabierała czytelnika na spacer po Warszawie. Czego można się spodziewać po kolejnej publikacji Michała Cichego? W „Pozwól rzece płynąć” zobaczymy również kawałek Warszawy. Będziemy przyglądali się Ochocie, zobaczymy jak się zmienia, zgodnie z porami roku .