Czego możemy nauczyć się od kotów? Wiadomo, że miłośnicy czytania i czworonogi mają wiele wspólnego, ale czy koty wiedzą jak żyć? Autor książki pokaże, że czworonogi mogą być ekspertami w tej dziedzinie. Eduardo Jáuregui urodził się w Oxfordzie, ale dzieciństwo i młodość spędził również w Madrycie i Los Angeles. Został doktorem nauk politycznych i społecznych, wykładowcą na kilku uczelniach. Jednocześnie jest psychologiem, który zajmuje się humorem i psychologią pozytywną. Widoczne to będzie w jego powieści „Siedem prawd”. Dzięki książce dowiemy się, że kot może być przewodnikiem człowieka w jego drodze do poszukiwania szczęścia. Czytaj dalej
„Siedem prawd” – Eduardo Jáuregui
3
Kiedy ponad dziesięć lat temu sięgnęłam po książkę „Cień wiatru” Carlosa Ruiza Zafóna, jeszcze nie miałam pojęcia, że przede mną trzy tomy z cyklu „Cmentarz zapomnianych książek”. Oczywiście uległam urokowi tej historii, zaczarowała mnie gotycka Barcelona, więc sięgałam po kolejne części tetralogii, kiedy tylko miałam taką możliwość. Dzisiaj premierę ma zamykający całą opowieść „Labirynt duchów”. Tom jest najbardziej obszerny, bo liczy niemal dziewięćset stron. Jakie tajemnice rodzin Sempere odkryjemy? Czy wszystkie zagadki zostaną w tej opowieści rozwiązane? 
To lato upływa mi pod znakiem literatury hiszpańskojęzycznej. Tym razem sięgnęłam po opowieść, w której bohaterami są ludzie kochający książki. Autorem tetralogii „Cmentarz zapomnianych książek” jest Carlos Ruiz Zafón. Do tej pory polscy czytelnicy mogli poznać trzy części: „Cień wiatru”, „Gra Anioła”, „Więzień nieba”. Pierwsze dwie powieści przeczytałam parę lat temu i bardzo mnie zainteresowały. Jakimś sposobem ominął mnie trzeci tom, dlatego postanowiłam po niego sięgnąć, jeszcze przed wydaniem czwartej części noszącej tytuł „Labirynt duchów”. 
Javier Cercas jest Katalończykiem, który pisze po hiszpańsku. 19 sierpnia będzie gościem festiwalu 
Deborah Levy uznawana jest za wybitną pisarkę brytyjską. Jej powieść „Gorące mleko” znalazła się w finale do Nagrody Bookera. Postanowiłam sięgnąć po tę książkę właśnie ze względu na ową nominację. Na pozór o więzi między matką i córką napisano już wszystko. Zwłaszcza o negatywnych i destrukcyjnych. Temat jednak jest jak rzeka, ponieważ każda taka relacja jest inna. Czy rzeczywiście pisarka odkrywa przed czytelnikami coś nowego i wartego uwagi? 
Dzieła sztuki intrygują i zmuszają do myślenia, zwłaszcza te najlepsze. Na temat obrazów napisano wiele książek, ale często stają się inspiracją do budowania historii w powieściach fikcyjnych. Wystarczy przypomnieć sobie książkę