Wiele dzieł literackich czeka na nowe tłumaczenia. Dzięki nim czytelnicy wracają do znanych tytułów i niekiedy podejmują dyskusję w związku z tym, jakich zmian dokonano w przekładzie. Niektóre tłumaczenia stają się kontrowersyjne, gdyż przełamują nasze przyzwyczajenia. Swojska „Ania z Zielonego Wzgórza” staje się „Anne z Zielonych Szczytów”, ale czy to coś złego? Kiedy po raz pierwszy czytałam książki Ernesta Hemingwaya, nie przypadły mi do gustu ze względu na to, że nie potrafiłam zrozumieć głównych bohaterów. W pamięci zostały mi skojarzenia: męski świat, skrywanie emocji i nieudane próby dotarcia do tego co ukryte pod górą lodową. Teraz jednak mamy nowe tłumaczenie Rafała Lisowskiego, więc znalazł się pretekst, by sięgnąć ponownie po „Komu bije dzwon”. Czytaj dalej
„Komu bije dzwon” – Ernest Hemingway
Odpowiedz
Literatura katalońska kojarzyła mi się do tej pory z Jaume Cabré. Wszystko za sprawą tłumaczki, Anny Sawickiej, która przełożyła na język polski nie tylko 
Isabel Allende skradła serca wielu czytelników dzięki powieści „Dom duchów”. Oczywiście filmowa adaptacja jeszcze bardziej spopularyzowała tę historię. Chilijska pisarka zdobyła sławę, a także grono wiernych odbiorców. Dzisiaj należy do jednych z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich autorek piszących po hiszpańsku. Dzięki tłumaczeniu Anny Sawickiej możemy sięgnąć po kolejną powieść Isabel Allende zatytułowaną „Długi płatek morza”. 
Kiedy ponad dziesięć lat temu sięgnęłam po książkę „Cień wiatru” Carlosa Ruiza Zafóna, jeszcze nie miałam pojęcia, że przede mną trzy tomy z cyklu „Cmentarz zapomnianych książek”. Oczywiście uległam urokowi tej historii, zaczarowała mnie gotycka Barcelona, więc sięgałam po kolejne części tetralogii, kiedy tylko miałam taką możliwość. Dzisiaj premierę ma zamykający całą opowieść „Labirynt duchów”. Tom jest najbardziej obszerny, bo liczy niemal dziewięćset stron. Jakie tajemnice rodzin Sempere odkryjemy? Czy wszystkie zagadki zostaną w tej opowieści rozwiązane? 
To lato upływa mi pod znakiem literatury hiszpańskojęzycznej. Tym razem sięgnęłam po opowieść, w której bohaterami są ludzie kochający książki. Autorem tetralogii „Cmentarz zapomnianych książek” jest Carlos Ruiz Zafón. Do tej pory polscy czytelnicy mogli poznać trzy części: „Cień wiatru”, „Gra Anioła”, „Więzień nieba”. Pierwsze dwie powieści przeczytałam parę lat temu i bardzo mnie zainteresowały. Jakimś sposobem ominął mnie trzeci tom, dlatego postanowiłam po niego sięgnąć, jeszcze przed wydaniem czwartej części noszącej tytuł „Labirynt duchów”. 
Niecierpliwie czekam na kolejne książki Jaume Cabré. Na szczęście powieści tego katalońskiego pisarza cieszą się u nas powodzeniem, więc po sukcesie „Wyznaję” mamy okazję stopniowo poznawać twórczość tego pisarza. „Cień eunucha” został napisany przez Jaume Cabré dwie dekady temu, jeszcze przed jego najpopularniejszą powieścią, ale widoczne są pewne podobieństwa między tymi książkami. Najbardziej łączą je ze sobą nawiązania do muzyki klasycznej.