Okładka książki pt. „Rutka” Joanny Fabickiej przyciąga wzrok. Ruda, piegowata i zielonooka dziewczynka patrzy na nas trochę niepokornie, a może z zaciekawieniem? Kiedy przeczytałam opis na obwolucie, wiedziałam, że wcale nie otrzymuję nowej wersji Ani z Zielonego Wzgórza, ale coś więcej. Opowieść, która dotyka najbardziej bolesnych spraw, bo odwoływać się będzie do czasów drugiej wojny światowej. Czy będą one podane kilku- i kilkunastoletnim odbiorcom w sposób przystępny oraz interesujący? Okazało się, że jak najbardziej. Będzie tajemniczo, zabawnie, a czasem poważnie – jak w życiu. Czytaj dalej
Archiwa tagu: Holocaust
„Pani Stefa” – Magdalena Kicińska
Janusza Korczaka raczej nie trzeba nikomu przedstawiać. Zresztą trzy lata temu był Rok Janusza Korczaka. Wtedy Starego Doktora postanowiono bliżej przybliżyć również dzieciom. Wydano kilka biografii na temat Janusza Korczaka oraz książek jego autorstwa. Jednak Henryk Goldszmit nie działał w pojedynkę. Dlaczego zatem Stefanię Wilczyńską tak często się pomija, albo traktuje zaledwie jako pomocnicę Korczaka?
Pani Stefa była przecież od początku przy tworzeniu Domu Sierot na ulicy Krochmalnej w Warszawie. W 1912 roku ta dwudziestosześcioletnia energiczna kobietą, która po ukończeniu studiów nauk przyrodniczych na Uniwersytecie w Liège w Belgii, postanowiła poświęcić się bardzo wymagającej pracy, współtworzyła ten sierociniec Zanim powstał Dom Sierot była wolontariuszką, a następnie kierowniczką innego przytułku dla żydowskich sierot. Czytaj dalej
„Księga gramatyki intymnej” – Dawid Grosman
Dawida Grosmana można zaliczyć do grona najwybitniejszych współczesnych pisarzy izraelskich. Do tej pory poznałam jedynie „Patrz pod: Miłość” tego autora. Jednocześnie jest to powieść, która przyniosła mu światową sławę. Uznaje się ten tytuł za najlepszy w dotychczasowym dorobku Dawida Grosmana. Jednak „Księga gramatyki intymnej” według mnie jest równie dobra, zresztą bardzo podobna stylistycznie.
W „Księdze gramatyki intymnej” główną postacią jest chłopiec, który staje u progu okresu dojrzewania. Akcja książki rozgrywa się w latach sześćdziesiątych, w żydowskiej rodzinie. Nastoletni Aharon Klajnfeld mieszka w Jerozolimie, ale nie interesuje się tym, co dzieje się w jego kraju. Chłopiec bardziej zajęty jest tym, co dzieje się w jego wnętrzu. Poznaje relacje międzyludzkie i próbuje jakoś je zrozumieć. Czytaj dalej
„Ostatnie przedstawienie panny Esterki” – Adam Jaromir, Gabriela Cichowska
Jak opowiedzieć dzieciom o wojnie? W jaki sposób przybliżyć im ten problem, pokazać, że miał miejsce, ale w taki sposób, by nie przerazić, a uświadamiać. Powstało kilka książek, które w sposób subtelny uczą, ale jednocześnie nie wszystko pokazują wprost. Wystarczy sięgnąć po „Dym”, czy „Pamiętnik Blumki” Iwony Chmielewskiej. Teraz sięgnęliśmy po „Ostatnie przedstawienie panny Esterki” Adama Jaromira i ilustracjami Gabrieli Cichowskiej.
W książce mowa o dzieciach z Domu Sierot, który prowadził Janusz Korczak. W czasie wojny sieroty zostały przeprowadzone do dzielnicy żydowskiej, na teren getta warszawskiego. O białym gmachu na ulicy Krochmalnej i wielu swobodach musiały zapomnieć. Jak utrzymać dwie setki dzieci? O to martwi się Stary Doktor – o jego rozterkach dowiadujemy się z przytoczonych fragmentów dziennika autorstwa Korczaka. Czytaj dalej
„Pejzaże metropolii śmierci” – Otto Dov Kulka
Otto Dov Kulka jest historykiem. Urodzony w 1933 roku na terenie Czechosłowacji, od 1949 roku zamieszkały w Izraelu. Książka „Pejzaże metropolii śmierci” dotyczy wspomnień autora z obozu zagłady.
Otto Dov Kulka znalazł się najpierw w Terezinie, a potem jego matka na ochotnika zgłosiła ich do Auschwitz. Kiedy jednak zobaczyli to miejsce, szybko domyślili się, że nikt stamtąd nie wyjdzie żywy. Jak na ironię dziewięcioletni Kulka trafia nie do selekcji, a do obozu rodzinnego, gdzie przebywa ze swoją matką, a wkrótce udaje im się odnaleźć ojca. Ten tłumaczy im, czym jest Auschwitz – Otto Kulka obóz nazwie za jakiś czas „metropolią śmierci”. Czytaj dalej
„Droga Romo” – Roma Ligocka
Roma Ligocka zasłynęła za sprawą książki: „Dziewczynka w czerwonym płaszczyku”. Wydawca na swej stronie napisał, że została ona przetłumaczona na dwadzieścia dwa języki, a przeczytało ją wiele milionów czytelników. Stało się tak choćby dlatego, że właśnie Roma Ligocka jako dziewczynka w czerwonym płaszczyku, została pokazana w filmie „Lista Schindlera”. Co się jednak dzieje z owym dzieckiem po wojnie, o tym można przeczytać w „Dobrym dziecku”.
W książce „Droga Romo” Ligocka wraca do tego, co już znamy z poprzedniej książki. Również ta oparta została na motywach autobiograficznych, choć autorka zaprzecza, by była ona autobiografią. Pisarka jednak skupia się na tym, by opisać czas wchodzenia w dorosłość Romy. Akcja tej historii rozgrywa się w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, głównie w Krakowie, ale nie tylko. Czytaj dalej