„Nietzsche na balkonie” – Carlos Fuentes

Nietzsche na balkonie, Carlos FuentesMeksykański pisarz, Carlos Fuentes, nie doczekał się literackiego Nobla, choć należał do najważniejszych prozaików literatury iberoamerykańskiej. Był laureatem Nagrody Cervantesa – najbardziej prestiżowej dla twórców hiszpańskiego kręgu kulturowego. Carlos Fuentes żył w latach 1928 – 2012, Jego książki tłumaczono również na język polski Udało mi się przeczytać powieść tego autora pt. „Lata z Laurą Diaz”, a teraz postanowiłam sięgnąć po „Nietzsche na balkonie”, książkę wydaną po śmierci Carlosa Fuentesa i uznawaną za jego testament literacki. Czytaj dalej

„Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął” – Jonas Jonasson

Stulatek, który wyskoczył przez okna, Jonas Jonasson„Stulatka, który wyskoczył przez okno i zniknął” poznałam już jakiś czas temu, tylko że za sprawą ekranizacji. Dopiero po obejrzeniu filmu dowiedziałam się o istnieniu bestsellerowej książki Jonasa Jonassona. Wolę najpierw przeczytać powieść, a dopiero potem oglądać adaptację filmową. Dlatego książką musiała poczekać, aż trochę zapomnę o komedii. Potem miałam okazję poznać drugą powieść Jonassona: „Analfabetkę, która potrafiła liczyć”. Teraz nadszedł czas na „Stulatka…”. Czytaj dalej

„Wymiary życia” – Julian Barnes

Wymiary życia, Julian BarnesAngielski pisarz Julian Barnes nie jest pierwszym człowiekiem, który pisze o stracie bliskiej osoby. Jego książka „Wymiary życia” to literatura, zmuszająca czytelnika do myślenia. Oszczędna w słowach i wywołująca lawinę myśli u odbiorcy. Wcześniej czytałam zbiór opowiadań tego autora: „Cytrynowy stolik”, który okazał się książką z najwyższej półki, podobnie rzecz się ma z esejem „Wymiary życia”. Czytaj dalej

„Pieśń Salomonowa” – recenzja książki Toni Morrison

Pieśń Salomonowa, Toni Morrison,Często sięgam po powieści Toni Morrison, ponieważ noblistka w niezwykły sposób przedstawia rzeczywistość amerykańską, najczęściej z perspektywy czarnoskórych mieszkańców USA. Tym razem przeczytałam „Pieśń Salomonową” – trzecią z kolei powieść tej pisarki. Książka zdobyła National Books Critics Award, a jej napisanie musiało mieć wpływ na przyznanie literackiej Nagrody Nobla w 1993 roku. Czytaj dalej

„Magik” – Magdalena Parys

Magik, Magdalena ParysMagdalena Parys za „Magika” otrzymała w 2015 roku Europejską Nagrodę Literacką. Po raz pierwszy przyznano ją w 2009 roku, a wtedy jej laureatem został Jacek Dukaj za powieść „Lód”. Tegoroczna laureatka otrzymała 5 tys. euro oraz wsparcie promocyjne i dotację na tłumaczenia ze strony Unii Europejskiej.

Autorka właściwie równie dobrze mogła napisać „Magika” po niemiecku. Choć urodziła się w Gdańsku, jako trzynastolatka wyjechała do Berlina Zachodniego. Pierwsza jej powieść, „Tunel”, dotyczyła stolicy Niemiec, ale akcja drugiej również jest związana z tym miastem. Magdalena Parys wraca do wydarzeń, które miały miejsce w czasach NRD i pokazuje, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość. Widzimy konsekwencje wyborów dokonywanych przed 1989 rokiem i choć powieść jest fikcją, przychodzi czytelnikowi do głowy, że wszystko to mogło się wydarzyć naprawdę. Czytaj dalej

„Księga gramatyki intymnej” – Dawid Grosman

Księga gramatyki intymnej, Dawid GrosmanDawida Grosmana można zaliczyć do grona najwybitniejszych współczesnych pisarzy izraelskich. Do tej pory poznałam jedynie „Patrz pod: Miłość” tego autora. Jednocześnie jest to powieść, która przyniosła mu światową sławę. Uznaje się ten tytuł za najlepszy w dotychczasowym dorobku Dawida Grosmana. Jednak „Księga gramatyki intymnej” według mnie jest równie dobra, zresztą bardzo podobna stylistycznie.

W „Księdze gramatyki intymnej” główną postacią jest chłopiec, który staje u progu okresu dojrzewania. Akcja książki rozgrywa się w latach sześćdziesiątych, w żydowskiej rodzinie. Nastoletni Aharon Klajnfeld mieszka w Jerozolimie, ale nie interesuje się tym, co dzieje się w jego kraju. Chłopiec bardziej zajęty jest tym, co dzieje się w jego wnętrzu. Poznaje relacje międzyludzkie i próbuje jakoś je zrozumieć. Czytaj dalej