Temat przyjaźni często poruszany jest w najnowszej literaturze. W powieści „Strzeżcie się niezwykłych kobiet” Claire Delannoy autorka skupia się na relacjach między osobami płci żeńskiej, a my będziemy mogli się przyjrzeć temu, jak różne oblicza może mieć przyjaźń. Francuska pisarka do tej pory opublikowała cztery książki. Pierwsza nich „La guerre, L’Amérique” otrzymała Nagrodę Goncourtów w kategorii debiut. Na język polski przetłumaczona została jedynie najnowsza powieść Claire Delannoy, a wydało ją niedawno wydawnictwo Czarna Owca. Czytaj dalej
„Strzeżcie się niezwykłych kobiet” – Claire Delannoy
8
Kara śmierci i gilotyna. Te dwa hasła połączone ze sobą od razu kojarzą nam się z Francją. I właśnie tam zabiera nas Tomasz Kowalski. Dzięki książce „Mędrzec kaźni” przenosimy się do wiosennego Paryża, do roku 1939. Za chwilę wybuchnie druga wojna światowa, ale na razie poznamy kata. Prawdziwego, kojarzącego nam się z krwawą instytucją z czasów średniowiecza. Wtedy jednak kat posługiwał się raczej toporem, albo mieczem (w zależności od tego czy ścinano mieszczanina, czy rycerza). Ten współczesny, nie tylko sprzed drugiej wojny światowej, obsługiwał gilotynę. 
Andrzej Bobkowski należy do najwybitniejszych polskich pisarzy dwudziestego wieku, ale jednocześnie jest jednym z najmniej znanych. Dlaczego? Za życia opublikował tylko 
Po kilku latach milczenia Milan Kundera opublikował „Święto nieistotności”. Ta najnowsza książka tego autora jest niepozorna objętościowo, lecz jak zwykle bardzo intrygująca. Pisarz już nie raz udowodnił, że liczy się jakość, nie ilość. Ostatnie tytuły wydane przez Kunderę „Spotkanie” i „Zasłona” to zbiory esejów. Aż czternaście lat musiało minąć, by opublikowano tę powieść. Trzynaście, jeśli weźmiemy pod uwagę, że „Święto nieistotności” zostało wydane we Włoszech w 2013 roku, a we Francji dopiero rok później. Dla przypomnienia tylko dodam, że autor pisze po francusku i nie zezwolił na tłumaczenie swoich książek na język czeski. Możemy się cieszyć, że „La fête de l’insignifiance” nie musimy czytać w oryginale. 
Trudno o dziecko, które by nie znało Kubusia Puchatka. Sympatyczny miś o małym rozumku fascynuje również dorosłych. Sama jako początkująca mama, wybierałam właśnie książki A. A. Milne o Kubusiu, by czytać je na głos już noworodkowi. Robiłam to bardziej dla siebie, bo tak przyjemnie było znaleźć się znowu w Stumilowym Lesie. Potem „Kubuś Puchatek” był pierwszą obowiązkową lekturą córki.
„Paryż wart jest mszy” tak powiedział w XVI wieku Henryk IV Burbon. Czy rzeczywiście? Najlepiej pojechać tam samemu i przekonać się na własnej skórze. Jeśli nie ma takiej możliwości, najlepiej sięgnąć po ciekawą lekturę, której akcja rozgrywa się właśnie w tym miejscu. Przyznam się do pewnej słabości – uwielbiam książki o Paryżu. Najlepsze, co mogłoby mnie spotkać, to czytanie o stolicy Francji właśnie w Mieście Świateł.