Powieść „To dla Pani ta cisza” jest ostatnią książką Maria Vargasa Llosy. Laureat Literackiej Nagrody Nobla zmarł 13 kwietnia tego roku, w wieku 89 lat. Peruwiańczyk otrzymał najważniejsze wyróżnienie dla pisarzy w 2010 roku. Od tego czasu zdążyłam przeczytać kilka książek, ale najnowsza czekała na półce na swoją kolej. Postanowiłam sięgnąć po ten tytuł, jak tylko znajdę wolną chwilę. W majówkę jest trochę więcej czasu, więc udało mi się to zrobić. Czytaj dalej
„To dla Pani ta cisza” – Mario Vargas Llosa
1
Kiedy sięgam po książki laureata Literackiej Nagrody Nobla, J. M. Cotzeego, łapię się na pewnych oczekiwaniach. Po pierwsze liczę na kawałek świetnej prozy, po drugie spodziewam się emocji skreślonych w minimalistycznym stylu. Stało się tak za sprawą powieści 
Mam ostatnio takie szczęście, że udaje mi się sięgać po nowe przekłady klasyków literatury, które dobrze się czyta i mają też pozytywny odbiór ze strony recenzentów oraz czytelników. Regularnie wydawane są dzieła Hemingwaya, ale też nowych tłumaczeń doczekał się William Faulkner. „Światłość w sierpniu” przełożył Piotr Tarczyński i przyznam, że lektura tej książki to był bardzo dobrze spędzony czas. Teraz wydane zostało wznowienie kolejnej wybitnej powieści noblisty, w tłumaczeniu Jacka Dehnela, którego wielu z nas kojarzy również z działalnością pisarską. Książka Faulknera do tej pory była znana czytelnikom pod tytułem „Kiedy umieram”. Teraz mamy nawet nowy tytuł: „Gdy leżę, konając”. 
Kiedy zaczynałam swoją przygodę z literaturą piękną, taką skierowaną dla dorosłych czytelników, często zupełnie nieświadomie trafiałam na klasykę literatury. Jako nastolatka nie wiedziałam oczywiście, że mam do czynienia z twórczością najwyższych lotów. Nikt mi tego nie mówił, nie było nikogo oprócz bibliotekarki, kto mógłby mnie jakoś pokierować. Przemawiały do mnie książki z Współczesnej Prozy Światowej z PIW czy serii Nike z Czytelnika. Tak trafiłam na autorów wybitnych, a do wielu z tych książek późnej wracałam. Okazuje się jednak, że na tym wczesnym etapie nie poznałam zbyt wielu dzieł noblisty Williama Faulknera. Dopiero nieco później już świadomie sięgałam po jego książki. Teraz, kiedy pojawiają się nowe tłumaczenia dzieł tego pisarza, pojawiła się okazja by sobie tę twórczość odświeżyć. 
24 stycznia 2024 roku premierę będzie miała książka pt. „Polak” Johna Maxwella Coetzego. Miałam okazję poznać tę mini powieść jeszcze przed Nowym Rokiem. Kiedy przyszła do mnie przesyłka, chciałam tylko przejrzeć kilka stron, ale stało się inaczej, pochłonęłam opowieść do końca i to wcale nie z tego powodu, że nie jest zbyt obszerna. Zaciekawiło mnie, co o Polakach ma do powiedzenia laureat Literackiej Nagrody Nobla z 2003 roku i dwukrotny laureat prestiżowej Nagrody Bookera. Może nie wszyscy wiedzą, że pisarz ma także polskie korzenie, gdyż jego pradziadek ze strony matki Baltazar (lub Balcer) Dubiel pochodził z Wielkopolski, ale zmarł w 1929 roku, więc John Maxwell Coetzee nigdy go nie poznał. 
Jeśli cenisz klasykę literatury, z pewnością zainteresuje Cię najnowsze tłumaczenie opowiadań Ernesta Hemingwaya. Przekładu na język polski dokonał Tomasz S. Gałązka. Zbiór liczy 27 krótkich utworów autora książki „Komu bije dzwon”. Kiedyś nie doceniałam tej twórczości, obecnie dostrzegam kunszt pisarski noblisty, choć nadal poglądy na dany temat mogę mieć zupełnie inne, a jednak pociąga mnie świat wykreowany przez tego pisarza. Dlatego, kiedy tylko widzę, że na ryku trafia się nowie tłumaczenie tej klasyczną literatury, to po nią sięgam. Mam przy okazję szansę, by przypomnieć sobie znane opowieści, ale w tym przypadku poznałam zupełnie nowe historie.