Miałam okazję być w Bornym Sulinowie i okolicach, więc kiedy dowiedziałam się o debiucie kryminalnym Julii Łapińskiej pt. „Czerwone Jezioro”, postanowiłam po niego sięgnąć. Książka bardzo mi się spodobała, otrzymała ważne nagrody, a kiedy pojawił się drugi tom, „Dzikie psy”, nawet się nie zastanawiałam czy czytać powieść, czy nie. Teraz dostępna jest trzecia część pt. „Czarny portret”. Drogi Kuby Kralla oraz Ingi Rojczyk po raz kolejny się zejdą, by mogli wspólnie rozwiązać pewną zagadkę. Tym razem jednak przeniesiemy się w nieco inne miejsca niż do tej pory. Czytaj dalej
„Czarny portret” – Julia Łapińska
Odpowiedz
Kiedy to było, gdy wydawało nam się, że cały świat stoi przed nami otworem? Czasy, gdy wciąż z niecierpliwością czekaliśmy na kolejny dzień przybliżający nas do dorosłości. Nieświadomi nadchodzącego bolesnego i trudnego dojrzewania, wyobrażaliśmy sobie, jak to cudownie być ludźmi pełnoletnimi. Czekaliśmy na wolność. Nie zdawaliśmy sobie sprawy, że to czasy dzieciństwa będziemy wspominać z sentymentem. W zbiorze opowiadań „Mokra biel Bambino” Aleksandry Igras zajrzymy na prowincję z przełomu XX i XXI wieku. Do miejsca, w którym bohaterowie dorastają, z którego niektórzy uciekają, a inni wracają z różnymi intencjami czy wspomnieniami. 
Anna Kańtoch napisała sporo książek, które zyskały uznanie zarówno czytelników, jak i krytyków, a także doczekały się wielu wyróżnień i nagród. Mam wrażenie, że jakikolwiek autorka wybierze gatunek, świetnie się w nim odnajduje. Sporym powodzeniem cieszą się kryminały powieściopisarki i sama chętnie po nie sięgam, jak tylko pojawią się na półkach księgarń. Poprzednio czytałam „Samotnię”, a teraz moją uwagę przyciągnęła wznowiona właśnie powieść Anny Kańtoch pt. „Łaska”. 
Kiedy sięgam po prozę Annie Ernaux, spodziewam się tematów, które pozwolą mi zanurzyć się w doświadczeniu drugiego człowieka w taki sposób, by pobudzić empatię do tego stopnia, że nawet coś, czego nigdy nie poznałam, stanie się bliskie i zrozumiałe. Annie Ernaux pisała w 
Krystyna Śmigielska jest autorką książek dla dorosłych, dla dzieci i młodzieży. Choć zadebiutowała w 2006 roku, to „Niedaleko od jabłoni” jest pierwszą powieścią tej pisarki, którą miałam okazję poznać. Mamy tu do czynienia z historią obyczajową, w której głównymi bohaterami są dwaj mężczyźni. Jeden z nich jest młodym studentem, drugi wykładowcą akademickim z całkiem poważnym stażem pracy. Dzięki lekturze książki dowiemy się, co ich łączy. 
Wiele się mówi ostatnio o tym, jak wyglądało życie kobiet w niedalekiej przeszłości. Dzięki temu odpowiadamy sobie na pytanie, co nas kształtowało w poprzednich pokoleniach. Być może nasze wyobrażenie o tym, skąd się wywodzimy wcale nie jest oparte na prawdzie. Zobaczyliśmy to dzięki książce