Na temat szkoły każdy posiada wyrobione zdanie, zwłaszcza jeśli chodzi o krytykowanie. Jednak właśnie tam spędziliśmy sporą część życia i możemy patrzeć na budynek pierwszej szkoły, jako miejsce, w którym doświadczyliśmy wiele dobrego. Przecież tu poznaliśmy przyjaciół, często na całe życie, przeżywaliśmy różne przygody, które wspominamy z sentymentem. Kiedy z dzieci stajemy się nastolatkami zauważmy różnice między uczniami, a nauczycielami. Czy jednak jednych i drugich tak wiele dzieli? Kiedy sięgniemy po powieść dla młodzieży Gordona Kormana pt. „Nienauczalni”, dostrzeżemy sporo podobieństw między tymi grupami. Czytaj dalej
„Nienauczalni” – Gordon Korman
Odpowiedz
W tym roku mamy kilka ważnych rocznic. Nie każdy z nas pamięta, że sto lat temu urodził się Stanisław Grzesiuk, bard Czerniakowa. Zasłużył się jako trubadur, który sławił w piosenkach warszawską ulicę i jej kulturę. To nie jedyne dokonania artysty. Słynna stała się też jego autobiograficzna trylogia. Pisałam o powieściach: 
„Elegia dla bidoków” J. D. Vance’a reklamowana jest jako „najważniejsza książka o Ameryce ostatnich lat”. Sprzedano dwa miliony egzemplarzy, a przez siedemdziesiąt tygodni była bestsellerem „New York Times’a”. Planowana jest też produkcja filmu w reżyserii Rona Howarda na podstawie książki. Dlaczego „Elegia dla bidoków” cieszy się taką popularnością? Czy rzeczywiście znajdziemy w niej nigdy wcześniej niewypowiedziane na głos prawdy o Ameryce? Moim zdaniem nie, natomiast mamy okazję przyjrzeć się bliżej życiu autora książki i zobaczyć, jak wygląda egzystencja zwykłych ludzi, których nie dotyczy amerykański sen. 
Arundhati Roy debiutowała książką „Bóg rzeczy małych”. Dwie dekady później opublikowała „Ministerstwo niezrównanego szczęścia”, powieść, po którą właśnie możemy sięgnąć. Pierwsza książka przyniosła jej sławę, została przetłumaczona na 40 języków. Arundhati Roy otrzymała za nią Nagrodę Bookera, ale bardzo długo kazała czekać czytelnikom na swoją kolejną powieść. 
Artur Domosławski jest reporterem, który pracował w „Gazecie Wyborczej”, a następnie w „Polityce”. W kręgu jego zainteresowań są kraje Południa, takim tematem zajmuje się również w swoich książkach. Rozgłos przyniosła mu biografia „Kapuściński non –fiction”, która wywołała dyskusję na temat granic w biografii, reportażu i literatury faktu. Udało mi się sięgnąć po najnowszą książkę tego autora, wydaną w 2016 roku, pt. „Wykluczeni”. Reportaż znalazł się na liście książek nominowanych do nagrody Nike. 
Bohaterami książek Sylwii Chutnik najczęściej są kobiety. Ale nie tylko. Jeszcze częściej mowa w nich o ludziach wyobcowanych. Żyjących w wielkim mieście, ale w tej gorszej jego części. Szare blokowiska nie kojarzą się nam z wielkim osiągnięciem. Bohaterowie książek pisarki nie odnoszą sukcesów. Próbują przeżyć, a nawet zwykła egzystencja jest dla nich walką. Podejmowanie tematyki, w której na pierwszym planie pojawiają się problemy społeczne nie jest niczym nowym u Sylwii Chutnik. Widoczne to było w