Powieść Percivala Everetta pt. „Drzewa” niewiele sugeruje samym tytułem. Jednak po lekturze książki „James” nie mogłam przejść obok tej nowosci obojętnie. Reinterpretacja „Przygód Hucka Finna” została nagrodzona Pulitzerem, National Book Award i Kirkus Prize. „James” miał premierę w USA w 2024, ale w Polsce mogliśmy po nią sięgnąć już rok później. Teraz mamy okazję poznać tłumaczenie na język polski powieści „Drzewa” dokonane przez Tomasza Maciosa. Ten tytuł również był nominowany do najważniejszych nagród literackich w USA i choć nie zdobył pierwszego miejsca, to przede wszystkim mocno musiał poruszyć Amerykanami ze względu na podejmowany temat. Czytaj dalej
„Drzewa” – Percival Everett
Odpowiedz
Nie oceniaj książki po okładce, ani po gatunku, chciałoby się powiedzieć, gdy czytam polskie wydania powieści S. A. Cosby’ego. Przypominają mi pochłaniane w młodości czytadła, wydawane gdzieś pod koniec XX wieku, kiedy rynek zalały amerykańskie tłumaczenia książek sensacyjnych i kryminałów. „Asfaltowa pustynia” i „Kolczaste łzy” również nawiązywały do tego stylu. Autor tych powieści, S. A. Cosby, potrafi wykorzystać literaturę gatunkową, by dać nam nie tylko historię rozrywkową, ale również ukazać szerszy kontekst. Widzimy amerykańskie Południe i trudności, z jakimi boryka się ta część świata. 
Polscy czytelnicy mieli już okazję poznać S. A. Cosby’ego za sprawą powieści 
Mam ostatnio takie szczęście, że udaje mi się sięgać po nowe przekłady klasyków literatury, które dobrze się czyta i mają też pozytywny odbiór ze strony recenzentów oraz czytelników. Regularnie wydawane są dzieła Hemingwaya, ale też nowych tłumaczeń doczekał się William Faulkner. „Światłość w sierpniu” przełożył Piotr Tarczyński i przyznam, że lektura tej książki to był bardzo dobrze spędzony czas. Teraz wydane zostało wznowienie kolejnej wybitnej powieści noblisty, w tłumaczeniu Jacka Dehnela, którego wielu z nas kojarzy również z działalnością pisarską. Książka Faulknera do tej pory była znana czytelnikom pod tytułem „Kiedy umieram”. Teraz mamy nawet nowy tytuł: „Gdy leżę, konając”. 
Kiedy zaczynałam swoją przygodę z literaturą piękną, taką skierowaną dla dorosłych czytelników, często zupełnie nieświadomie trafiałam na klasykę literatury. Jako nastolatka nie wiedziałam oczywiście, że mam do czynienia z twórczością najwyższych lotów. Nikt mi tego nie mówił, nie było nikogo oprócz bibliotekarki, kto mógłby mnie jakoś pokierować. Przemawiały do mnie książki z Współczesnej Prozy Światowej z PIW czy serii Nike z Czytelnika. Tak trafiłam na autorów wybitnych, a do wielu z tych książek późnej wracałam. Okazuje się jednak, że na tym wczesnym etapie nie poznałam zbyt wielu dzieł noblisty Williama Faulknera. Dopiero nieco później już świadomie sięgałam po jego książki. Teraz, kiedy pojawiają się nowe tłumaczenia dzieł tego pisarza, pojawiła się okazja by sobie tę twórczość odświeżyć. 
Arkadyjski mit Stanów Zjednoczonych coraz częściej okazuje się tylko marzeniem, które niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. Zwłaszcza, gdy się na ten kraj spojrzy z perspektywy człowieka o innym kolorze skóry niż biały. Również Amerykanie próbują znaleźć odpowiedź na pytanie, skąd bierze się problem nietolerancji oraz wykluczenia. Dzięki temu powstają ciekawe książki historyczne, albo takie jak „Królowa cukru”. Powieść jest debiutem Natalie Baszile, absolwentki filologii angielskiej i Afro-American Studies na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, a także Warren Wilson College MFA Program for Writers. Powieść „Królowa cukru” wywarła spore wrażenie na Oprah Winfrey. Gwiazda amerykańskiej telewizji wypromowała książkę tak skutecznie, że w ciągu dwóch lat od premiery powieści powstał serial, który cieszy się niesłabnącą popularnością.