Michał Rusinek w latach 2013-2016 pisał felietony dla „Gazety Wyborczej”. Były one publikowane w dodatku krakowskim, a teraz zostały wydane w książce pt. „Pypcie na języku”. Autor postanowił się w tych tekstach przyjrzeć naszej polszczyźnie. Zastanawia się nad tym, jak piszemy i się wypowiadamy, a także nad tym jaka jest nasza świadomość językowa. Tytułowe „pypcie” już od początku sugerują, że błędów nie zabraknie. I choć prawdziwe wykwity na języku mogą być bolesne, tak pomyłki językowe rażą jedynie językoznawców. Czytaj dalej
„Pypcie na języku” – Michał Rusinek
6
Trudno przejść obojętnie obok tekstów Doroty Masłowskiej. Pisarki, która przejęła kontrolę nad literackim światem książką „Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną”, mając zaledwie dziewiętnaście lat. Potem otrzymała Nagrodę Literacką Nike za powieść „Paw królowej”. Było to w 2005 roku, czasach zamierzchłych, kiedy wciąż jeszcze pisarz dzięki nagrodom stawał się rozpoznawalny. Autorka zajęła się tworzeniem dramatów, pisze też felietony. Właśnie wydano zbiór jej tekstów z lat 2014-2016 pt. „Jak przejąć kontrolę nad światem, nie wychodząc z domu?” Niektórzy mogą je znać, ze względu na to, że były one publikowane w internetowym magazynie kulturalnym Dwutygodnik. 
Umberto Eco stał się popularnym pisarzem za sprawą bestsellerowej powieści „Imię róży”. Warto jednak pamiętać, że był także filozofem, mediewistą i badaczem kultury masowej. Prócz powieści publikował prace naukowe i eseje. Natomiast dzięki książce „Jak podróżować z łososiem” można dowiedzieć się jakim Umberto Eco był felietonistą. Część z tych tekstów pochodzi z lat 1975-1991 i pierwotnie była publikowana w mediolańskim tygodniku „L’Espresso”, a następnie wydana w tomie „Zapiski na pudełku od zapałek”. Pozostałe powstawały w latach 2004-2014 i po raz pierwszy ukazują się w formie książkowej. 
Książki Michela Houellebecqa wywołują kontrowersje, prowokują, ale też dzięki temu dają temu pisarzowi rozgłos. Jakiś czas temu głośno było o jego powieści „Uległość”, w której przedstawił wizję Francji jako kraju islamskiego. Teraz możemy sięgnąć po „Interwencje 2”, zbiór tekstów publikowanych od 1992 roku w różnych czasopismach. Autor określa te artykuły, felietony, recenzje i wywiady jako „refleksje teoretyczne”, do których czuje się przywiązany, by dać im nowe życie, umieścił je w tym zbiorze. 
Jakiś czas temu sięgnęłam po książkę Bożebny Fabiani, 
Syci? Po świętach wielkanocnych pisanie o jedzeniu może prowadzić do bólu żołądka. Jednak sposób, w jaki mówi o kulinariach Dorota Masłowska, przyprawia o lekki zawrót głowy. Felietony parakulinarne, które były publikowane w „Zwierciadle” w latach 2011-2013, teraz zebrano w jednej książce – ich premierę zapowiedziano na 9 kwietnia. Okazuje się, że autorka więcej w nich mówi o nas samych, niż o jedzeniu. Więcej tu parodii, bo z rubryką kulinarną te teksty niewiele mają wspólnego.