Poprzednią książką Macka Bielawskiego, jaką czytałam, była powieść „Ostatni”. Teraz, po dwóch latach, przyszła kolej na niewielką objętościowo mikropowieść pt. 'Bez głowy”. Książka liczy nieco ponad 130 stron, nieco mniejszego formatu niż zwykle to bywa. Czym nas zaskoczy autor tym razem? Maciej Bielawski w swojej najnowszej książce podejmuje temat niespełnionych ambicji, a tytuł będzie wieloznaczny i połączy wszystkie postacie w tej historii. Czytaj dalej
„Bez głowy” – Maciek Bielawski
Odpowiedz
Louise Nealon jest młodą, irlandzką pisarka, która zadebiutowała powieścią „Snowflake”. Książka zyskała sporą popularność, a prawa do jej ekranizacji zakupił producent serialu „Normalni ludzie”. Powieść „Snowflake” została niedawno wydana w Polsce. Przetłumaczył ją Radosław Madejski. 
Czy odnosicie wrażenie, że ludzie z wiekiem zatracają wewnętrzną radość? Im są starsi, tym rzadziej się śmieją i trudno ich rozbawić. Dzieciakom niewiele trzeba. Wybuchają gromkim śmiechem raz po raz. A przecież każdemu z nas potrzeba tej odrobiny radości. Kiedy jesteśmy bombardowani złymi i smutnymi wiadomościami, warto się od tego oderwać. Można pójść na komedię do kina, albo przeczytać książkę. Na przykład najnowszą powieść Anity Scharmach, „Cztery wesela i rozwód”. 
Michał Paweł Urbaniak w ubiegłym roku zadebiutował powieścią 
Muzyka jaką słuchamy na co dzień, często towarzyszy nam bezrefleksyjnie. Kiedy jednak zastanawiamy się, czego lubimy słuchać i zaczynamy przyglądać się temu bliżej, utwory muzyczne przestają być tłem. Okaże się, że mają wiele wspólnego z literaturą, bo zmuszają nas do refleksji i wywołują w nas emocje. Podobnie bywa z życiem niektórych artystów. Ich burzliwe doświadczenia mogą stać się pretekstem do napisania niejednej książki. Amerykańska dziennikarka muzyczna, Holly George-Warren w biografii „Janis. Życie i muzyka” sportretowała artystkę, która odeszła za wcześnie, choć jej gwiazda dopiero zaczęła błyszczeć. 
Życie nastolatki z wielodzietnej rodziny niekoniecznie jest usłane różami. Nawet jeśli rodzice nie zmagają się z kłopotami finansowymi, to problemem może okazać się brak czasu dla pociech. Zwłaszcza, gdy ta ostania nie potrafi wyrazić na głos własnych pragnień i nigdy nie wyraża swojego zdania. Wie, że i tak nikt jej nie usłyszy, albo nie potraktuje poważnie. Taka jest główna bohaterka książki „Po prostu ja” Jean Ure.