Jako dziecko uwielbiałam książki Kornela Makuszyńskiego. Doceniałam poczucie humoru autora i bardzo bawiły mnie kwieciste epitety autora na określenia przedstawionych w tych historiach osób. Czytałam oczywiście tylko te powieści, jakie były dostępne w bibliotece, czasami udawało mi się zdobyć jakiś egzemplarz i mam te książki do dziś. „Awanturę o Basię” pamiętam również za sprawą ekranizacji, najbardziej utkwiła mi w pamięci czarno-biała wersja z 1959 roku ze świetną obsada aktorską. Kiedy Wydawnictwo Marginesy postanowiło wznowić powieść, postanowiłam do niej wrócić. Zaskoczyło mnie, że to wcale nie jest powieść dla dzieci koło siódmego roku życia, a dla osób starszych o jeden etap edukacyjny, którym da się wyjaśnić, czym różnił się świat z czasów Makuszyńskiego od tego współczesnego. Czytaj dalej
„Awantura o Basię” – Kornel Makuszyński
Odpowiedz
Pierwszą książką Joanny Kuciel-Frydryszak jaką czytałam, była „Iłła. Opowieść o Kazimierze Iłłakowiczównie”. Następnie wydany został głośny tytuł „Służące do wszystkiego”. Teraz Wydawnictwo Marginesy opublikowało „Chłopki. Opowieść o naszych babkach” tej autorki. Ten reportaż zaintrygował mnie szczególnie, gdyż historie tu opisane były mi bliskie. Wysłuchałam wiele podobnych, jak te opisane w książce. Nic dziwnego, moje babki i prababki też były chłopkami. Właśnie z tego powodu postanowiłam przeczytać '”Chłopki. Opowieść o naszych babkach”. 
Do Trójmiasta nie mam tak daleko, więc co jakiś czas tam zaglądam. Miło pospacerować po Gdańsku czy Sopocie. Jednak do Gdyni trafiam najrzadziej. Mimo to miasto zawsze mnie intrygowało. Jak to możliwe, że w tym miejscu sto lat temu wszystko wyglądało zupełnie inaczej? Chciałoby się przenieść w czasie i zobaczyć, jak Gdynia się zmieniała i to w tak niesamowicie krótkim, międzywojennym czasie. Sprawdziłam, czy dzięki książce „Gdynia obiecana. Miasto, modernizm, modernizacja 1920-1939” Grzegorza Piątka jest to możliwe. 
Nie wiem, czy młodzi miłośnicy filmów zaglądają jeszcze w stronę tego świata, kiedy kino było nieme i czarno-białe. Jednak to właśnie wtedy cała ta magia miała swój początek. Rodziły się wspaniałe gwiazdy. Jedną z nich była Greta Garbo. Wielu ludzi zachwycało się tą aktorką. Dlaczego jednak nagle zniknęła z ekranów i nigdy na nie nie wróciła? To pytanie wciąż nas nurtuje i przyczynia się do tworzenia legendy Garbo. Robert Gottlieb postanowił opowiedzieć, kim była ta niezwykła aktorka, ale nie miał łatwego zadania; dlatego nie dziwi podtytuł biografii: „Garbo. Najbardziej tajemnicza gwiazda Hollywood”. 
Pisał kryminały, zanim było to modne. Co więcej, sprawił, że stopniowo zaczęto doceniać ten gatunek. O kogo chodzi? Oczywiście o Marka Krajewskiego. Dwa zdania wstępu to za mało, by nawet pokrótce powiedzieć coś o tym pisarzu. Skupię się na powieści „Błaganie o śmierć”. Jest to najnowsza książka pisarza, choć lepiej byłoby określić ją słowem ostatnia. Oczywiście Marek Krajewski nie porzuca samego pisarstwa, ale poprzez tę książkę żegna się z Eberhardem Mockiem. Trzynasty tom zamyka cykl, który rozpoczęła wydana ćwierć wieku temu debiutancka książka pisarza „Śmierć w Breslau”. 
Kiedy zerkamy w przeszłość, często okazuje się, że nasza wiedza o przodkach jest niewielka. Niestety bywa już za późno, by uzupełnić pewne luki. Do takich przemyśleń dojdziemy podczas lektury powieści „Skrawki przeszłości” Anny Sakowicz i w podobny sposób o swoim pochodzeniu w posłowiu mówi sama pisarka. Książka ma właśnie swoją premierę, a ja sięgnęłam po tę historię tak szybko, jak tylko mogłam. Ciekawa byłam kolejnej sagi autorki. Poprzednia cieszyła się wielkim powodzeniem. Po „Jaśminowej sadze” przyszedł czas na kolejną – muślinową.