Słowiańskie wierzenia i mitologie są mniej popularne niż te antyczne, być może dlatego, że często nie docenia się tego, co mamy na wyciągnięcie ręki. Justyna Hankus chyba też to wie, ale postanowiła wykorzystać niedoceniany folklor ludowy w powieści grozy pt. „Dwie i pół duszy”. Jest to druga książka tej autorki, ale niestety nie miałam okazji poznać „Grisaille o zwykłym osiedlu”. Podtytuł najnowszej powieści wzbudził moją ciekawość i zaczęłam się zastanawiać, czy znam jakieś historie, które mogłabym zaliczyć do „folk noir”. Czytaj dalej
„Dwie i pół duszy. Folk noir” – Justyna Hankus
2
Podczas podróży o charakterze literackim, przyjemnie jest wyobrażać sobie takie miejsca, jak Islandię. Surowe warunki, piękne krajobrazy oraz intrygujące charaktery to wydaje się świetny pomysł na powieść. Czy nasze wizje mają coś wspólnego z rzeczywistością? Oczywiście co człowiek, to inny charakter, ale Islandczycy przez wieki zaprawiani w trudnych warunkach wykształcili pewne tradycje i obyczaje. Jak wszystko na świecie i one ulegały pewnej ewolucji. Jeśli sięgniemy po książkę „Mała księga dawnych Islandczyków. O zwyczajach, tradycjach i przesądach” Aldy Sigmundsdóttir dowiemy się sporo na temat folkloru ludowego. Brzmi nudno i nieciekawie? Jeśli do takich opowieści dodamy sporą dawkę humoru, to okaże się, że te zagadnienia mogą być przyjemne w odbiorze. 
„Małe Grozy” to debiut powieściowy Łukasza Staniszewskiego. W rzeczywistości słowo jest ulubionym tworzywem tego artysty, ponieważ znany jest jako dramaturg czy twórca scenariuszy słuchowisk radiowych. Za obie te dziedziny niejednokrotnie go nagradzano, choćby na Festiwalu „Dwa Teatry” w Sopocie i w konkursie Teatru Polskiego Radia.