Każda kolejna część przygód Tsatsikiego to dla nas małe święto, ponieważ syn dorasta razem z bohaterem tytułowym tej popularnej serii książek Moni Nilsson. Szwedzka pisarka potrafi opowiedzieć historię z perspektywy kilku- i kilkunastoletniego chłopca, dzięki czemu jej powieści są autentyczne, a dzieci łatwo utożsamiają się z główną postacią. „Tsatsiki i wojna oliwkowa” to już siódma część przygód chłopca ze Szwecji. W pierwszym tomie Tsatsiki był kilkulatkiem, który zaczynał dopiero naukę w szkole. Teraz ukończył piątą klasę i czekają go wakacje. Czytaj dalej
„Tsatsiki i wojna oliwkowa” – Moni Nilsson
Odpowiedz
Kiedy Grupa Wydawnicza Relacja, zapowiedziała, że wkrótce opublikuje powieść irlandzkiego autora, która doczekała się licznych nagród literackich, poczułam się zaintrygowana. Donald Ryan za „Dwadzieścia jeden uderzeń serca” otrzymał Nagrodę Literacką Unii Europejskiej, Irish Books Awards dla książki roku. Czym wyróżnia się ten najlepszy debiut według Guardiana od innych tytułów? 
Miłośnikom muzyki nie trzeba przedstawiać Organka. U tego artysty nie tylko istotna jest melodia, ale właśnie przekaz językowy. Teksty wokalisty bywają niejednoznaczne, często bawi się słowem, ale opowiadają też pewne historie. Teraz możemy poznać Tomasza Organka z innej formy przekazu. Niedawno pojawił się jego debiut prozatorski pt. „Teoria opanowywania trwogi”. Czy jest to powielenie tego, co muzyk robi jako piosenkarz? Po lekturze książki mogę powiedzieć, że otrzymujemy opowieść niezależną, choć z pewnością wspólnym mianownikiem będzie umiejętność budowania opowieści z przesłaniem. 
Kiedy człowiek jest już po czterdziestce, zaczyna sobie zadawać pytanie, czy wszystko co najlepsze ma już za sobą? Czy pozostało mu jedynie zbliżanie się do kresu życia? Kryzys wieku średniego dopada wiele osób, zwłaszcza mężczyzn. Nie jest obcy głównemu bohaterowi książki „Zaklinacz deszczu”, której autorem jest Jiří Hájíček. Jakiś czas temu przeczytałam 
Książka Katarzyny Tubylewicz pt. „Ostatnia powieść Marcela” zaczyna się jak romans. Ona i on spotykają się w pociągu. Mężczyzna jest znanym i dojrzałym pisarzem, a kobieta wyróżnia się urodą oraz młodością. Czym może się skończyć taka znajomość? Jeśli trzymalibyśmy się schematu, byłoby pewnie mało zaskakująco. Jednak autorka daje czytelnikom coś zupełnie innego. W „Ostatniej powieści Marcela” mamy do czynienia z wieloznacznością, która otwiera nam kilka dróg interpretacyjnych.