Trudno niekiedy wyobrazić sobie, jakie cierpienia przechodzili ludzie w czasie II wojny światowej. By nie uległy zapomnieniu, historycy pochylają się nad tragicznymi losami osób, które np. trafiły do obozów zagłady czy koncentracyjnych. Okazuje się jednak, że nie znamy wszystkich miejsc kaźni. Nazistowska machina śmierci działała doskonale, ale pod koniec wojny zaczęto zacierać ślady zbrodni. Są takie miejsca, co do których pozostało wiele znaków zapytania. Czy po latach uda się znaleźć dowódy na to ze rzeczywiście istniały? Joanna Lamparska w książce „Imperium małych piekieł” postanowiła odszukać odpowiedź na pytania, związane przede wszystkim z mało znanym obozem w Sieniawce. Czytaj dalej
„Imperium małych piekieł” – Joanna Lamparska
1
Reportaż „Kobiety z bloku 10. Eksperymenty medyczne w Auschwitz” Hansa Joachima Langa to nowe, rozszerzone wydanie książki dotyczącej eksperymentów medycznych, dokonywanych na kobietach w Auschwitz. Osiemset więźniarek poddano pseudomedycznym badaniom. Przeżyło zaledwie trzysta. Autor opisuje eksperymenty o charakterze ginekologicznym, bo własnie takim poddawano kobiety. Nawet jeśli udało im się przeżyć, to działania nazistowskich zbrodniarzy, zostawiły trwały ślad nie tylko na ciele kobiet, ale również na duszy. Dotykały również istotnej kwestii, jaką jest poczucie własnej wartości. Nieludzkie traktowanie sprawiło, że nawet po wojnie kobiety nie zawsze czuły się w pełni kobietami. 
John Steinbeck kojarzy się większości z nas z powieściopisarstwem najwyższych lotów. Wiele jego książek znalazło się w kanonie literatury. Są jednak też takie mniej znane, a które warto poznać, by zobaczyć jak noblista radził sobie z nieco inną formą. Takim przykładem mogą być dwa tytuły zebrane w jedną książkę: „Była raz wojna. Bomby poszły”. Nie są to historie na miarę książek „Grona gniewu”, czy „Tortilla Flat”, albo „Na wschód od Edenu”. Zbiór, o którym dzisiaj mowa, jest związany z II wojną światową. John Steinbeck pisze jako korespondent wojenny i autor tekstów o charakterze propagandowym. 
Xavier Güell jest autorem powieści, której akcja rozgrywa się w obozie koncentracyjnym w Theresienstadt. Jaki los czeka ludzi, którzy tu trafiają w 1942 roku, łatwo się domyślić, wystarczy odrobinę znać historię. Obóz został utworzony na terenie Protektoratu Czech i Moraw, w miejscowości Terezin w 1941 roku i składał się z getta dla Żydów oraz obozu przejściowego. Tutaj był obóz pokazowy, który miał uspokoić opinię publiczną. W celach propagandowych nakręcono film „Hitler daje Żydom miasto w prezencie”, a także z wielka pompą goszczono delegację Czerwonego Krzyża.
Szczepan Twardoch udowadnia, że nikogo nie należy oceniać stereotypowo, również pisarzy. Często uważa się, że to celebryci, ewentualnie aktorzy mają szansę na sukces. To o nich się mówi, oni są rozpoznawalni. A jednak Szczepan Twardoch z każdą swoją kolejną książką pokazuje nam, że także ludzie, którzy zajmują się pisaniem, stają się znani i to wcale nie ze względu na kontrowersyjne poglądy czy afery z ich udziałem. Autor „Morfiny” po prostu pisze książki, które działają na naszą wyobraźnię. Okazuje się, że w kraju, w którym czyta niewielu, można z tego żyć. 
Wiele interesujących historii napisało samo życie. Wie o tym doskonale Piotr Tymiński, który napisał do tej pory dwie powieści. Obie są oparte na prawdziwych wydarzeniach. Debiut autora: „Wołyń. Bez litości” okazał się książką bardzo bogatą w szczegóły, a przez to trudną w odbiorze. Druga książka Piotra Tymińskiego „Przybysz” została również zainspirowana prawdziwymi zdarzeniami. Obie powieści łączy temat historyczny, a dokładnie druga wojna światowa. Najnowszą powieść śmiało można polecić wszystkim (nie tylko historykom), ponieważ opowiada o wojennych losach konkretnej osoby, ale również świetnie oddaje jej uczucia i wewnętrzne przeżycia.