Podczas podróży o charakterze literackim, przyjemnie jest wyobrażać sobie takie miejsca, jak Islandię. Surowe warunki, piękne krajobrazy oraz intrygujące charaktery to wydaje się świetny pomysł na powieść. Czy nasze wizje mają coś wspólnego z rzeczywistością? Oczywiście co człowiek, to inny charakter, ale Islandczycy przez wieki zaprawiani w trudnych warunkach wykształcili pewne tradycje i obyczaje. Jak wszystko na świecie i one ulegały pewnej ewolucji. Jeśli sięgniemy po książkę „Mała księga dawnych Islandczyków. O zwyczajach, tradycjach i przesądach” Aldy Sigmundsdóttir dowiemy się sporo na temat folkloru ludowego. Brzmi nudno i nieciekawie? Jeśli do takich opowieści dodamy sporą dawkę humoru, to okaże się, że te zagadnienia mogą być przyjemne w odbiorze. Czytaj dalej
„Mała księga dawnych Islandczyków. O zwyczajach, tradycjach i przesądach” – Alda Sigmundsdóttir
Odpowiedz
Wojownicy w komiksowej wersji na początku stanowili dla nas pewne uzupełnienie dla cyklu powieściowego. Teraz można powiedzieć, że zyskały już swoje odrębne i stałe miejsce. Dzieciaki czekają niecierpliwie na kolejne wydania zarówno powieści, jak i mang. Komiksowa historia powrotu Szarej Pręgi do Klanu Pioruna została rozpisana na trzy części. „Powrót wojownika” zamyka trylogię. 
Marek Pindral jest podróżnikiem, który potrafi w barwny sposób dzielić się z czytelnikami swoimi doświadczeniami i przemyśleniami związanymi z krajami, które udało mu się odwiedzić. Do tej pory poznałam wydaną w 2013 roku książkę 
Nadszedł marzec, więc o poranku budzi nas klangor żurawi. Jeszcze parę lat temu spotkać jednego, to było coś. Teraz jest ich naprawdę wiele. Zaraz po tych dostojnych ptakach przylatują bociany. W tym roku część z nich pojawiła się troszkę wcześniej niż zwykle, dlatego odnoszę wrażenie, że już przyszła wiosna. Wspominam o ptakach, ponieważ postanowiłam sięgnąć po książkę pt. „Wojtek”, skierowaną do młodszych odbiorców o przygodach pewnego bociana. Jej autorem jest Wojciech Mikołuszko, a całość wzbogaciła ilustracjami Małgorzata Dmitruk. 
Zaskoczył mnie sukces książki Heather Morris pt. 
„Quo vadis, homine”? Takie pytanie chętnie zadajemy sobie i innym, choć często mamy wrażenie, że zmierzmy ku klęsce i zagładzie, więc kiedy taka myśl się nam objawi, pojawia się uczucie lęku i trwogi. Wojciech Nowicki zmienia nieco perspektywę i pokazuje drogę człowieka ku szaleństwu. Dosłowną, bo wytyczoną przez własne nogi. Czy chodzenie można uznać za rodzaj choroby? Czym jest dromomania i dlaczego traktowano ją jako odmianę epilepsji? W „Cieśninach” zobaczymy różne oblicza tego samego lęku, które tli się w każdym człowieku. Co się stanie, gdy rozpali się na dobre?