Diagnoza ADHD może wywołać pewien mętlik w głowie osoby, która ją otrzymuje. Z jednej strony wiele tłumaczy, ale niewiele zmienia. Wciąż człowiek jest przecież taki sam. Obecnie wielu dorosłych celebrytów, gwiazd ogłasza światu, że żyją z ADHD. Nie przeszkodziło im to osiągnąć to, co nazwalibyśmy sukcesem. Jako dzieci mogli mieć przez lata opinię niewychowanych czy byli nazywani niegrzecznymi. Teraz jednak sporo się zmienia, ponieważ wiedza na ten temat jest coraz większa. Oczywistością jest, że uczniowie z diagnozowanym ADHD nie powinni być w żaden sposób napiętnowani, a wspierani. Książka „ADHD. Jak to ogarnąć?” Soli Lazarus ma być taką publikacją, która pomoże nastolatkom z „nadpobudliwością” zrozumieć siebie i wprowadzić zmiany ułatwiające codzienne życie. Czytaj dalej
„ADHD. Jak to ogarnąć? Sprawdzone lifehacki dla nastolatków” – Soli Lazarus
Odpowiedz
Kiedy zastanawiałam się, czy sięgnąć po książkę Mieko Kawakami „Wszyscy zakochani nocą”, miałam pewne obawy. Nie przepadam za romansami, a tytuł sugeruje właśnie taką tematykę. Przekonała mnie jednak informacja o autorce. Dowiedziałam się, że japońska pisarka została doceniona przez czytelników za powieści „Piersi i jajeczka” i „Heaven”. Oba te tytuły zostały przetłumaczone na język polski. Mieko Kawakami uznana została przez Harukiego Murakamiego za najważniejszą współczesną pisarkę japońską. Taka opinia zwróciła moją uwagę i zachęciła do sięgnięcia po powieść. 
Sylwia Chutnik jest pisarką, która działa na rzecz kobiet. Walczy aktywnie o nasze prawa, a to pewnie oznacza, że ma mniej czasu na pisanie, niż by tego chcieli czytelnicy. Obserwuję twórczość autorki od jej debiutu. Wprawdzie wtedy jeszcze nie pisałam recenzji na blogu, ale oczywiście czytałam książki. Pierwszym tytułem Sylwii Chutnik, o jakim tu wspominałam, były 
Fredrik Backman jest pisarzem ze Szwecji, który zyskał uznanie nie tylko w swoim kraju. Jego książki doczekały się ekranizacji, jak choćby powieść „Mężczyzna imieniem Ove”. W filmie zagrał sam Tom Hanks, choć tytułowej postaci zmieniono imię na Otto. Inne książki doczekały się serialowych adaptacji. Tu wymienić należy „Niespokojnych ludzi” oraz „Miasto niedźwiedzia”. 
Dorastałam w świecie, w którym nikomu się nie śniło, że można mówić dziecku, iż ma wpływ na otaczający go świat. Nic dziwnego, po stanie wojennym dominowało poczucie beznadziei. Znaliśmy na pamięć takie piosenki, jak „Mniej niż zero” Lady Pank, ale jeszcze nie powstał utwór „Jeszcze będzie przepięknie”. Wspominam o piosenkach, a przecież najcudowniejszy świat był zamknięty w książkach. Wystarczyło je otworzyć i przenieść się do innej rzeczywistości. Onjali Q. Rauf, autorka książki „Świat pełen nadziei'”, doskonale zna moc słów. Sama wykorzystała je, by dać młodym czytelnikom świadomość, jak wielką mają siłę, którą warto z siebie wydobyć, by działać na rzecz siebie oraz innych. 
Joanna Stoga napisała jakiś czas temu książkę „Las, pole, dwa sobole”. Miałam okazję ją poznać i recenzować na blogu. Teraz możemy sięgnąć po kolejny tytuł „Słoń z Étretat”. Tak właściwie jest to debiut powieściowy Joanny Stogi. Wrocławska artystka na co dzień zajmuje się fotografią botaniczną, ale widać, że słowo pisane jest również tym polem, na którym się świetnie realizuje.