Tematyka wojenna cieszy się wśród czytelników sporym powodzeniem. Dotyczy to wielu popularnych gatunków literackich. Właśnie przeczytałam najnowszą powieść kryminalną Wojciecha Kulawskiego. Tym razem autor postanowił dać czytelnikom historię współczesną, ale jednocześnie źródła intrygi zobaczymy w czasach drugiej wojny światowej. Powieść „Rzeźbiarz kości” otwiera cykl pt. „Cienie mroku”. Po lekturze książki mogę już powiedzieć, że rzeczywiście jest to opowieść ukazująca najczarniejszą stronę ludzkiej duszy. Czytaj dalej
„Rzeźbiarz kości” – Wojciech Kulawski
Odpowiedz
Joanna Kuciel-Frydryszak jest znaną i cenioną autorką reportaży oraz biografii. Jej „Chłopki” są ewenementem w kraju, w którym czyta się niewiele. Tymczasem książka sprzedała się w ogromnych nakładach, wywołała liczne dyskusje, doczekała nagród, a spotkania z autorką cieszą się sporym powodzeniem. Podobnie było ze „Służącymi do wszystkiego”. Kiedy jednak nieco ponad dwanaście lat temu premierę miał tytuł „Słonimski. Heretyk na ambonie” nie miałam okazji, by poznać tę biografię. O bohaterze książki miałam pewną wiedzę, ale głównie związanej z twórczością poetycką. Nie znałam zbyt dobrze jego biografii. Dlatego postanowiłam sięgnąć po wznowienie książki, które wyróżnia się już na pierwszy rzut oka solidnym wydaniem. 
Miłośnikom słowa pisanego nie trzeba przedstawiać ani Marii Konopnickiej, ani Magdaleny Grzebałkowskiej. Poetka z czasów pozytywizmu wpisuje się w archetyp Matki Polki wyryty w spiżu. Przywoływana jako przykład patriotki, dziś wydaje się kimś mało ciekawym. Co może być zaskakującego w dawno minionym życiu autorki „Roty”? Okazuje się, że wiele mówi już sam tytuł biografii: „Dezorientacje” napisanej przez Magdalenę Grzebałkowską. Tworzony przez lata obraz Marii Konopnickiej bardzo często mija się z prawdą. 
Nie czytałam książek kryminalnych Ireny Małysy z Baśką Zajdą w roli głównej, a to właśnie za sprawą tego cyklu pisarka stała się popularna. Najnowsza powieść tej autorki jest jednak niezależna. „Mosty na Wiśle” zabierają czytelników w przeszłość, na dodatek dwutorowo: do czasów II wojny światowej i w lata dziewięćdziesiąte ubiegłego wieku. Irena Małysa opisuje Kraków podzielony mostami. Zobaczymy, czy będą one łączyły ludzi, czy raczej ich dzieliły. 
Książka „Czuwając nad nią” w 2023 roku zdobyła prestiżową Nagrodę Goncourtów. U nas to wyróżnienie może nie jest aż tak doceniane, ponieważ wciąż częściej zauważamy literaturę anglojęzyczną, ale Nagroda Goncourtów liczy się w świecie, więc uznałam, że warto przyjrzeć się powieści. Autorem „Czuwając nad nią” jest Jean-Baptiste Andrea, francuski powieściopisarz, ale też reżyser filmowy i scenarzysta. Jest to jego pierwsza książka przetłumaczona na język polski, choć autor ma w swoim dorobku cztery tytuły. Już debiut doczekał się uznania, ale to właśnie najnowsza powieść pt. „Czuwając nad nią” otrzymała najważniejsze francuskie wyróżnienie literackie. 
Jak kojarzymy twórczość ludową? Większości z nas przychodzą do głowy nudne obrazy, jakie media dawały nam przez lata. Dlaczego? Bo były sztuczne, nie miały nic wspólnego z nami. Wciąż istnieje dualizm między tym co wiejskie i miejskie. Jeszcze do niedawna kultura ludowa traktowana była jako prymitywna i prostacka. Coś, co jest wieśniackie, nie kojarzy się z niczym dobrym. Jej przeciwieństwem była wyrafinowana i wysoka kultura miejska. Odkąd jednak zaczęliśmy sobie uświadamiać, że wielu z nas ma korzenie chłopskie, zaczęło coś się zmieniać. Wit Szostak już dawno temu zauważył, że ludowość odchodzi w zapomnienie. Wydana po raz pierwszy w 2007 roku powieść „Oberki do końca świata” ukazuje znikanie nie tylko muzyki, ale również pewnej tradycji i dawnego świata. Teraz, za sprawą wznowienia, miałam okazję poznać opowieść nietypową, niezwykle muzyczną.